“hayat bir nâme,
her günü bir beyit, tamamı bir şarkı eder "
Gecelerim yalnızlıkla,
Yaşayan bedenim çölleşti.
Huzursuz ruhum... İnleyen kalbim,
İçimdeki korkularla… acılarla...
Taşa toprağa sesleniyorum,
Yetmez mi bunlar?
Bilinmeyen bir yerde Onu istiyorum...
Günah demesin... İçim geçiyor,
Kendimi kaybediyorum
Öpmek yetse... Yetmez, biliyorum.
Ah! Kalbim, ruhum... Kalem kaşlı güzelim,
Yüzündeki aydınlığı gördüm diye... Beni azarlama.
Saçlarının dumandan örülü kıvrımlarının,
Boynuma değil de rüzgârlara kapılmasına,
Dayanamıyorum...
Nedense dün gözlerini gökyüzüne dikmiş gördüm,
Yanaklarından süzülüp akan iki damla yaşı.
İçten söylediği şarkının heceleri,
Üzgün kalbime değiyordu...
Tümüyle kayboldum... Tanrım dedim,
Bu günahkârı yalnız bırakmasın
Düşünü görüyorum şarkılarla;
Bahçelerde, çiçeklerde,
Ulu ağaçların hışırtılarında,
Karanlık, durgun sularda...
Çok görmeseydi bu halimi bana,
Günahlarıma pişman da değilim!
Herkes onu gördüğünde,
Gizli gizli tapındılar, korktular...
Cesaretimle ben,
Hayal de olsa öpüyorum doyasıya!
Onlar söyleyemediler,
Şükür ben... Diyebildim açıktan!
Yorumlar
Yorum Gönder