Bir Ney

her şeyim bir rüya ve ben, sen değilim ne tuhaf… çağlar ve yıllar boyunca düşüncemde varsın bu bir rüya mı şüphe duyma benim için sadece sen varsın sonsuzluk içinde tek başına her şey güzel olabilirdi fakat acılarla  dolu bir hayat iyiler, kötüler ve etrafımdakiler ıstırabım büyük bazen beni mutsuz kılsa da umudumsun tek çılgınlığım ve çığlığımsın  neden sessiz kalmaktasın yüreğim seni seviyor karanlıklarla gelme bana seninle var ediyor sevdam beni 

saf çocuk gibi  emeklerim   bir annesi   olsaydı üzerine titrerdi yol mu büyür,   çocuk mu  emeklerim, gölgelerde kaldı  emeklerim düşen  kalkan emeklerim uçan yeldir  ümitsizce yıkıldığında, kim görsün yıkılmış benim  emeklerim vefalı olmak, yanarken acımak  her şey üstüne, toz ve toprak   gidiyor gönlüm   hiçliğe zorla olmuyormuş  birde hayır kuruyor  şimdi ölümü beklesin hüküm vermiş, yok edercesine yolsuz kaldı sayılmaz oldu emeklerim

benim işlerim ne varsa, var hep günah işlerim bir gece küp dibine ya da çene üstüne düşerim söyle hangisi vesair işlerim şükür meyhaneden de kovdular nereye gideceksem belli bu dünyada olmayacak ötekisinde  acaba ne işlerim bir çok sözlerim vardı  heder oldu diyeceğim kalmadı şimdi gözyaşı dökmektir işlerim  kırıp atma  beni üstüme dertler yıkılmış kan damlayan ciğerimi köpeklere versen elinle buna şükrederim ister miydim nerden   esti bu fırtına ancak esti şimdi sen kal bari ben gideyim