Kırar Kendini

Doğuştan olmadı…

Tamamlanan bu işim,

Batınca da var olsun,

Ağlatmasın beni…

Beklemiştim yüzünü...

Yeşermiş gülüm,

Tazelenmezse musibet,

Kötülüğüm görünmezdi…

Güneşe direk bakanın

Dünyası kararırmış...

Ezel sırlarını bilen,

Dememiş miydi?

Kimim ki ben?

Kötüden de kötü...

Gönlü seninleydi,

Mühürlemiştin beni...

Ben hiç unutmadım...

Sen hatırlamasan da…

Noksanlığım ...

Seninle tamam idi.

Sonu gelmez sorular,

Alınmayan cevaplar...

Düşüyor üstüme,

Korkunun gölgesiydi…

Aşk gecesinde

Sevinsemde,

Beklemeyen nefsimi,

Güneş yıkıp gitti...

Başka ne olsun,

Gözde yaş mı kalır…

Ateş-i aşkınla…

Yanmışsa bir kişi…

Sonsuz çölüne düşmüş

Kurumuş bir dal...

Suya hasret mi duyar?

Kırar ancak kendini...