Hayat baştan beri güzeldi Onu temiz tutmaya çalışırken Neler kaybetmişiz bilmeden Gerçek aşkı buluruz diye Kendimizi ne çok zehirlemişiz Zindanımızın tutsaklığında Sıkılmış, bunalmış Nefessiz kalmışız Hayallerimizin hüznüne bulutları sarmalayıp Şimşekler çaktırıp, yağmur yağdıracağız sanmışız Hep yalnız kaldık Silik bir hayat çizgisinde Çok fazla acı çektik Başımızı kaldıramaz etmişlerdi Kader, yolumuza acıları peş peşe dizmiş Kayıplarımız için inletmiş Kusurlarımız ve çirkinliğimiz Karanlık gölgeler kadar korkunç Ama bizim için sayısız oldular Yokluğun pençesinde kıvranırken Çok şükür birbirimizi bulmuşuz Ve şimdi… Bizi derinden inciten Ağlamak istediğimizde kendimizi tutmak zorunda kaldığımız Anlarımızın acısı… İyileşmez zannettiğimiz yaralar Yokluğa karıştılar Her şey böyleyken Birde buna olgunlaşma diyorlar? Bence hiçte öyle değil. Hayatımızı güzelleştirelim Birlikte olmanın basit...
