Bir Ney

Küçük dünyam Gözümün görmediği, gönlümün bildiği İçinde… Yaşama umudum Gölgesiz sığınağımda Sessizliğimin dili Varlığı korkularıma siper Her zaman andığım sevgili… Sayı olsaydın… tek bir de yetmez Söz biter, yalnız kalırsın. Sensin bir sayısızım Sen var, sadece sen var Eşi ve benzeriyle anlatılmayan… Ey şanslıma Sen her şeyimsin demek… Yeterdi. Bizdeki anlayış sadece yokluk Çaresizliğimiz kaldı Varlığından kırılan ışıklar Bir tanesine tutunursam Götürsün beni sonsuzluğa Bunu bildim de Bahtiyar mıyım

Ey hayat! Ben geldim… sözleştiğimiz gibi Ne diyeceksen de… Küstüren sensin Nefret edemez miyim Çalakelam yazarken kalemini   Mutlu olduğumda… kıskandın Kötülerin ellerinden...ancak bu gelir gibi Böyle olmasına gerek yoktu ki... Bize hayat veren… can olan Şimdi kurumuş ağaçlar Boşalmış dallar… kuş konmazlar Sen ağlamaz mısın?.. Düşene Değersiz sanmasan bu misafirini Goncası açılmasın diye üzerine dökülen Küllerden…nefret etmesin mi? Anılmayacak kadar mıyım? Geçer mi bu dünya… Kısadan kısa hayatıma Bakıp ağlatma Kızıl gülünü dikenlere karşı Unutacağını umdurma Üzüntüm çok Bu halimi bilmiyor gibi olman Bıraksaydın gelmezdim Kendime göre bir hayatım olurdu Geldiysem acımı paylaşan Olmasın mı Ölümüne kadar bekletme Kim bilecek ki sonra beni

Yazma denir mi…kalem tutana Mahkum etmişsen sevdana Binlerce derdi arasında Etmesen… etme sen Ağızlara düşmez mi o sözler Sana göre olmasa da Suretine bakma Ne çok şeyleri vardı Yazılmayacak kadar Kalbine yazdıkları var Demeseydin   yazma…yazma Aklını almadan düşünmeliydin Şimdi bu sözler hep boşuna Ümitsiz kalırsa Mahrum olursa  yazmada Bir  hilali var dünyasında Güneşin batışını gösterme Kapatır gözlerini dünyaya Demeseydin yazma Duymasan da o yazacak dünyasına