Bir Ney

“Seveni de olmazsa insanın yaşaması gerekmez”   Yine o mahkûm oldu yalnızlığa Kimseyle alakalı olan bir şey de değil Evvelinden beri hep acıyla yaşardı Sonra bir şeyler değişti sandı Değilmiş… neyi çok sevdiyse ayırdılar ondan onu da Bir şekilde yalnızlığa mahkûm kaldı Suçundan dolayı ise Allah affetsin Yok başka bir sebepse onu da kimse bilmiyor   Üzülmeye değmez… boynuna takılı prangalar o kadar çok ki Altında hâlâ neden ezilmedi… yoksa taştan veya başkadan mı Bir umutla iyi hayatı olacak sanıyordu Değişen sadece çektiği sıkıntıların adlarıydı Bir de sürekli gün be gün artıyor… nedensiz…   Sevmek güzel şey… güzel bir duygu… anlasalardı Bazen demeli insan: "Ben bir başkası olsaydım da onu ben sevseydim" Bunu bir düşün… bir seven olarak mutluyum Tanrı da kullarıyla kendini seviyordur Sevmek güzel şey olmalı   Tanrı adamı olmak isterdi Sevilmeli gülmeli güldürmeliydi… ya da değilse… peki neydi Suçlu mu… suçu mu kim...

Büyüleyici isim sevgilim, Kaderimin kahramanı... Titreten aşkın beni kuşattı Acılarla… yorulmalarla. Ruhum, seni memnun edebilir miyim? Samimi bir şeyim yok kalbim kadar. Ve büyük sevgili, mektubunu almasaydım, Lütfun da bana dokunmasaydı; Düşüncemin ağırlığında ölmüş gibiydim. Hani… Baştan çıkarma olmadan sonsuz bir aşk vadediyorduk, Sevinçle kalbin derinliklerine beraber kaçıyorduk. Gözyaşlarım alev olup beni yakaladığında, Rüyalarla kalpten kalbine gitmek istedim… Tatlı ağlamam, özürlerim öfkeni kırdı; Bana nasıl mutlu olacağımı bildiğini söyledin. Seni sınırsız sevdim bütün sevgilerimle, Cennetim, dindarlığım, yeminlerimle... Kalbimin tüm vuruşları düzene girdi. Ey kalbimin kalbi, ruhumun sancısı, Ne yaptın bana… Benimle ne yaptın? Mutlu günlerim çoktu önceden ama alev almıyordu; Bugün sesin dolaşıyor beynimde. Okşarken kalbim nefes alıyor, Tüm kalbimin sana yükseldiğini hissediyorum. Çırpınıyor can kuşum… Kaçmasın! Aklım başımda değil, nereye koyacağ...

  “Dürüst bir ruh, düşüncelerini saklamaya gerek duymaz.”   Seslenir adını ezber gibi kaç kere... Hâlâ burada mı?... Birazdan… hep aynı şeyler söylenecek... Asıl söz... bir boş söz arkasına gelecek bir muhalif için... Sığındırmak... rast gelirse aynı anda bir dehanın musikisi... Eski defterleri açma… çek perde... Özgür olmak ayrı bir hikaye...   Zaten bu günlerde ne yazdılar ki?... Unutturdular sevmeyi... Sevmek diyorlar... içi boş bir kelime... Ne okuyordun?... Unuttum... Yazarı kimdi bari?... Hatırlamıyorum... Konusu neydi?... Kim bilir?... Unuttum...   Ne çok şey vardı oysa sevildi... Güç ve itibar... ben... sen... hayat... Kitaplar... havana puroları... Ve eminim ki bir zamanlar eşler ve işler... Olacaktı o kadar... Eşler için bir ev eşyası kaldı... Mutluluk oyununda… bir oyuncak!...   Bir küçük boşluk açılsa... hemen dolar küçük bir iftira... Bu hale nasıl gelir... ayrılmayız denen bağlılar?... Öl...