Bir Ney

  Sevgiden yoksun zamanlarda doğmuş olsam da Rüyalarıma sızdı varlığın Güzelliğine hayranım Sensizlik bende kırıklar bıraktı Rüya ve düşüncelerim suçluydu Çaresizce ve pişmanlıkla bekledim O bahçede uzanmış, ellerin halini hatırlıyor musun? Kırmızı vişnelere uzanmıştı Kalbimde bir ateş tutuştu Zarar görmüşsün gibi Renkleri eline dökülmüştü Onlar da değmesin, içimi kanatıyor Sana her şeyimi verdiğimden beri Sırlarınla dolu kalbime de dokunamıyorum Adını anınca dudaklarım kızarır Onları öperek secde ederim Ah, bu halim bende ne din ne de ibadet bıraktı Bu günahım beni karanlığa gömse de İçinde saklıyorum Ah eflatunum Beni yalnız kederlere bırakma Kalbimdeki tanrım ol, yaşamama izin ver Çok uzun zamandır beklediğim bir arzuyla sevdin Aşktan sonra ne kalır ki? Endişelenme, sana ihanet etmem Söyle, benden saklama Kader sana her zaman gülümseme şansı versin Cellatlar beni   kurban etsinler Sen unutulmaz bir hatıramsın ...

Şarkının Hikayesi Kara Köpeği Unuttular Mecnun çölde dolaşıyordu… Uzaktan bir inilti duydu. Yorgunluğuna rağmen, sanki kendi hali onu çekmiş gibi iniltiye doğru yöneldi ve o yöne doğru ilerledi. Uyuz bir köpek… “Ah,” dedi, “Yalnız olduğumu sanıyordum, ama sen de tıpkı benim gibisin.” Yaklaştı. Ve ne gördü… Kara bir köpek değil miydi… Leyla'nın kapısının etrafında dolaşan, onu görünce eteğine yapışan… Sıkıntıya düştüğünde onu teselli etmek için “Üzülme” dercesine havlayan… “Nereden nereye… buraya nasıl geldin?” dedi. Kalbi sarsıldı. Mecnun'dan bir iç çekiş çıktı… sanki içinden alevler fışkırıyordu. Ciğeri yandı kavruldu. Olamaz… “Karam” seni bu halde görecek miydim? Ne oldu” dedi. Yorgun kara köpek, başını zar zor kıpırdattı. Hepsi bu kadardı… Kanlı gözyaşları kara köpeğin gözlerinde iz bırakmıştı… Yorgun bedeni, seyrek tüyleri, sevgilisinin elinin izini taşıyordu… “Senden başka kimse yok,” dedi… Mecnun durdu ve düşündü. Sevgili Ley...

  Neden burada birlikteyiz? Bir oyuncak gibi, İçi dışına çevrilmiş, Paramparça olmuş halimizle Sana çok ihtiyacım var… Keşke neler hissettiğimi bilseydin… Korkuyordum… Utanıyordum… İlk nefes aldığımdan beri… Ya bilmezsem… bir de bulamazsam diye? Sen içimde gizli bir yaraydın. Çirkinim… Dışlanmış sayıldım. İçimdekiler açığa çıksa, Onlar bile yüzüme bakmazlardı. Bana dokunmaya bile cesaret edemezlerdi? Elin bana dokunsun… gözlerimiz buluşsun Umarım… iyileşmem için Sen benim için her şeysin Her yerde gördüğüm kişisin Karanlıkta yalnızlığımda Işığım gibisin Hayatta sadece seninle yüzleşmek istiyorum Günahlarımı ve erdemlerimi paylaşmak istiyorum Açtın da kalbini…bana bir yeni dünya verdin İyi ki beni seçtin ve sevdin Yoksa ben dolanan serseri bir göktaşı Tamam dedin Uydun yaptın beni Umut verdin Ne güzel bir gerçeklik oldu Her zaman benimle olduğunu biliyordum Şimdi buradasın Eğer burada olmasaydın, sözlerime kim değer ver...