Bir Ney

  [..her zaman o iyi anne sütünden hiç olmazsa bir parça vardır.. Beyaz mürekkeple yazar kadın. “ Helene Cixous”]   Bugünüm fısıltılı Adını ansam yüreğim çatlar…nar gibi Ağızlarda dudaklarım…leylam derdi Şiirlerde şarkılarda gizlemiştim Sevincini yitirdi her şey Şimdi bir hiç gibi Neden sustu sevdiğimiz şarkılar Sızanlar aramıza hiç beklemediğimdi Hani anlarım bildiklerimi Bu ötekiler nerden çıktı Âlem bir yana biz bir yana Aklımın ucundan geçmiyorlardı Kâr mı edindiler… sana bir an beni unutturmayı Işığını söndürdüğünde gün … Tek duam sana aşık olmaktı Kıskançlıklar şarkılarla dağılsın Tek duam sana âşık olmaktı Sözcüklerle…iniltilerle söyleşelim Kalbime sarıl beraber okuyalım büyük aşkı Kırmızı dudaklarını bile ısırmak istiyorum Kınamasınlar…ne var ki… Sözcükleri kötü yapan Korkular ve gereksiz kuruntulardı   Meftunum…kesiğim…vurgunum Senden ayırıyor diye aynaları siyah örtülerle kapattım Değil kimse…ben dah...

“Herkesin bir şarkısı vardır. Bunlar duyulduğunda bir insanı hatırlatan şarkılardır. Elbette bir insan birçok türkü bilip söyleyebilir. Ama yine de, duyulduğunda sizi hatırlatan bir türkü varsa, o sizin şarkınız demektir.”   Geçen zamanlardan hatıran sızdı Aşkımı bildiğinden beri Gözlerimden kan damlıyor…yaş değil Hasretliğin içimde… yanıyorum Uğruna ağlarken gör sen gözlerimi Bugün olmadı… yarın da olmayacak Sanki yıllardan sonra mı? Bilmem ki…göreceksin Nasıl olsa her gece ağlar Senin için gözlerim Dinlediğim şarkılarda… ıssız gecelerde Gönlüme dedim… hangisi Bizim şarkımız olsun…söylemedi Sen de söylemezsin Şimdi vuran her nota bir kurşun gibi, Biri olmadıysa diğeri...   Baş edemiyorum…dokunamadığım ezikliğime Çok özlesem de  Düşlerimde kavuşuyorum İçimden gizli gizli Kalbim kanıyor Yeminlerim oluyor üstüne Derdimi anlatamıyorum kendime Sonsuzluk var…ama neye yarar İçtiğim aşk ve rüyalar…buruk bir mutluluk...

“hayat bir nâme, her günü bir beyit, tamamı bir şarkı eder "   Gecelerim yalnızlıkla, Yaşayan bedenim çölleşti. Huzursuz ruhum... İnleyen kalbim, İçimdeki korkularla… acılarla... Taşa toprağa sesleniyorum, Yetmez mi bunlar? Bilinmeyen bir yerde Onu istiyorum... Günah demesin... İçim geçiyor, Kendimi kaybediyorum Öpmek yetse... Yetmez, biliyorum.   Ah! Kalbim, ruhum... Kalem kaşlı güzelim, Yüzündeki aydınlığı gördüm diye... Beni azarlama. Saçlarının dumandan örülü kıvrımlarının, Boynuma değil de rüzgârlara kapılmasına, Dayanamıyorum... Nedense dün gözlerini gökyüzüne dikmiş gördüm, Yanaklarından süzülüp akan iki damla yaşı. İçten söylediği şarkının heceleri, Üzgün kalbime değiyordu...   Tümüyle kayboldum... Tanrım dedim, Bu günahkârı yalnız bırakmasın Düşünü görüyorum şarkılarla; Bahçelerde, çiçeklerde, Ulu ağaçların hışırtılarında, Karanlık, durgun sularda... Çok görmeseydi bu halimi bana, Günahlarıma pişman d...