İ ki d ü nyam g ü zeli! Ezelden beri, bana a ş k ı nla neler ç ektirdi ğ ini bir bilsen. Bakı ş lar ı nla kalbimi b ü y ü ledin, bana ba ş ka hi ç kimsenin veremeyece ğ i ş eyi sundun, yine de beni avlay ı p yaral ı b ı rakt ı n. Y ı k ı ld ı m, k ı nanmay ı hak ediyorum. Ne kızgınım ne de üzgünüm. Her ş eye ra ğ men ben sana bakt ı m. Bende kendimden daha g üç l ü , a ş k ı n var. Daha nas ı l ellere baks ı n ki, kimseyi g ö remez etti. A ş k, merhamet ü lkesi de ğ il...bende g ü nden g ü ne b ü y ü yor. Sevi ş memiz rakiplerimizin g ö zlerinden gizli, ama kalbim ac ı ç ekiyor; e ğ er g ö zlerime bakabilselerdi, anlarlard ı . Ben de kendi kendime, kim akıl hastası bir sevgiliye böyle bir ş ey yapar ki diye d ü ş ü n ü yorum. A ş k bile benim i ç in a ğ l ı yor … beni teselli etmek i ç in mi? Fark etmez … seni seven biri ne kazan ı r ya da kaybeder ki? Bunu dü ş ü nmek bile istemiyorum. Varlı ğ ı n, kalbimdeki ac ı n ı n tek ç aresi, g ü ne ş ı...