Bir Ney

'İnsan kalbi gizli hazinelerle doludur 'Sırla kaplı, sessizlikle mühürlenmiş ' Düşünceler, umutlar, hayaller, hazlar ifşa edildiğinde büyüleri bozulur'   Kaderim!      Gönül Eşim!        Gerçek Aşkım!      Kendimden geçince, korka korka, iyi mi kötü mü demeden, kelimeler ağzımdan dökülüp sayfalara düşüyor ve orada bir daha okur musun, okumaz mısın, bilemesem de, ölmelerini istemiyorum. Söylemesek, daha mı iyi olurdu? Yoksa, bazı şeyler söylenmeli mi? Bence söylenmeli. Onlar canlı canlı çıkıp, ölecek olsalar da, söylenmeli. Çünkü bir hamile anne, ne kadar dayanır, çocuğunun hasretine ve çektiği acılara. Bir an önce yavrusunu eline almalı, sarılmalı, koklamalı. Bende öyleyim. Bu acılarımı doğurur gibi, dağıtıyorum, sırrımı ortalığa ifşa ediyorum. Bir nevi yaramaz çocuklar gibi. Sen, bu sözleri okuduğunda hayat vereceksin, bana verdiğin gibi,     böyleyken böyle? Çok z...

  Tek Sevdiğim… Tek kalbim… Tek sinem ve tek hakikatim… Çok yorgunum biraz havalardan diye düşünüyorum ama değil. Kalbimi yoklayan o kadar lüzumsuz şey var ki, hepsi istemeden geliyorlar ve gidiyorlar. Kendilerince beni üzmeye çalışıyorlar. Şükür ki sen varsın… ve bunlar beni neden etkileyemediklerini çözemiyorlar. Benim Sığınağımsın! Bedenimin yorgunluğuna, perişanlığına aldırmıyorum. Kalbim,  saf sadakatiyle,  sana olan aşkımla, sessizlik içinde parlak ışıklar saçıyor. İçimi sıkan katılığı, soğuk gecenin karanlıklarında, peşinden dağların ardından- yükselen güneşin, saçtığı ışıklar altında, gözlerimden akan yaşlarla,defalarca yıkanıyorum. Çok şükür, iyilik üzereyim … Sevdiceğim! Bilmelisin ki, gerçek aşık olan, başka bir güzel gördüğünde değişim  göstermez …hiçbir şeyden emin olmasam da, bu aşkımdan eminim. Yine de sana yalvarıyorum. Bu karmaşanın içinde zamanla yarışıyorum…ömrüm tükeniyor. Galiba, çok uzun bir ömrüm yok. Bu aralar, kimselerin, beni...

Seven kim, sevilen kim Hepsi seninle Dediğin dedik Çok naz ettin Büyüklük, küçüklük  mü kaldı Bir çırpıda geçen günler silinir mi Neydi o   verilen vaatler Gidiyorum, desem  Duyar mıydın Ağlayana   acıyorum derdin Beni güldürsene dedim Kuyulara attın Çıkaranım olur mu diye Çok bekledim Sen dahi gelmedin Vefasızlıkta bir tanesin Hani kapım açık derdin Hiç açık görmedim Meğer herşey bitmem içinmiş Neden Dön, demeni beklemem Başımı alır giderim Güzelsinde Küstürmek için çok uğraştın Kaldı içimdeki sızı