Yıllarca hasretini çek… Kaderin dönülmez yollarında isteksiz kal. Sonra sürekli, tekrar tekrar, İkna edip oyalamaya çalış kendini. Geçmeyen günlere bahaneler bul, Sabır diye diye yorulsun dilin. Olur mu böylesi? Ne alınır ne satılır… Bizi mi bıraktın? Sen ayrı, ben ayrı. Bence bu hayatın en acımasız yanı; Çaresi var da, o da ölüm… Sanki elimizde… Neden yakın kalpler uzaklarda oturuyor? Aynı göğün altında, ayrı iklimlerde… Yüzüstü kalmış gibi, Gönlümü yapan yok, halimi soran yok. Her kapı yüzüme kapanmışken, Seni Sana şikâyet ediyorum. Gücümün tükendiğini, çaremin bittiğini Yine Sana söylüyorum. Beni kime bırakıyorsun; Bana surat asan bir düşmana mı, Yoksa işimi eline verdiğin bir dosta mı? Eğer bana karşı bir kızgınlığın yoksa Bunların hiçbirine aldırmam… Ne yolun uzaklığına, ne elin sözüne. Ancak sensiz bir tadı yok bu hayatın; Ne nefesin anlamı var ne bekleyişin. Neden yakın kalpler uzaklarda oturuyor? Aynı göğün altında, ayrı iklimlerde… Yüzüstü kalmış gibi, Gönlümü yapan yok, halim...
