bir ney

Kendime bile anlatamadım İçimde büyüyen bu hikayeyi Her kelime yarım kaldı dilimde Susmak tek çarem oldu benim Kimse bilmez ne yaşadım Sessizce taşırım her yükü Aynaya bakıp susuyorum Ben bile  tanımıyorum beni Sorular cevapsız yollar kapalı Ruhumun her köşesi yaralı Kendi içimde bir sürgün gibi Sessizce kayboluyorum ben Ne bir liman var sığınacak Ne de bir el uzanacak derinden  Kendi karanlığımda kaybolmuşken iz bile kalmıyor geride Karanlık çökerken pencereme Bir mum yakıp izliyorum onu Artık sormuyorum neden diye Kayıp gitmiş hayatın yolu Artık ne bir sitem ne bir bekleyiş Yorulan ruhumda son bir serzeniş Bıraktım akışına tüm kırgınlıkları Pişmanlıkları , yorgunlukları… Kasım Özcan ve İsa Göğebakan adıyla sosyal medyada yayınlanmıştır.

Kendimden özür diliyorum.. Yaşadığım süre boyunca hep merhametimin arkasından yürüdüm, beklentilerimi arkada bıraktım. Kimseden bir şey beklemedim, doğrusu bu sanıyordum çünkü. Yaşadıklarımı yaşayamadıklarımı içimde sakladım, sustum bastırdım olsun dedim insanlık bende kalsın. Ben en iyisini yaşatayım ki istemeye yüzüm olsun dedim. Verdim, hep verdim karşılığını alıp alamadığıma bakmadan, aslında güçlü olmak değildi istediğim, ama olmak zorundaydım ve bırakıldım. Kendimi hep erteledim. Kimsenin beni anlamadığını bildiğim halde hayatıma girenleri bana verilmiş bir görev olarak gördüm. Herkesi mutlu etmek zorundayım sandım. Benimde mutlu olmam gerektiğini unutmuşum meğer.. Görevim neyse en iyisini yapmalıydım ki vicdanım rahat etmeliydi. Birilerinin de bana karşı görevleri olduğunu hiçe saymışım oysa… Ne yazık ki; Bana verilen rolleri en iyi şekilde oynarken onların rollerini iyi oynayıp oynamadığına hiç bakmadım. Karşımdakilerin eksiklerini tamamlamaya çalış...

Bir gün unutursa doğmayı güneş Unutursa zamanında batmayı Yokluğunun acısına Yanıp yanıp kavrulan yüreğim Unutursa zaman geçmeyi Unutursa mevsimler değişmeyi Ben de unuturum… Yıldız yıldız parlayan saçlarını Ben de unuturum… Senin gibi yalnızlığın acısını Ben de unuturum… Işıl ışıl parlayan gözlerini Ben de unuturum… Alev alev geceleri Bir gün unutursa esmeyi rüzgar Unutursa zamanında dinmeyi Sensizliğin rüzgarına Esip esip savrulan yüreğim Unutursa gündüz geceyi Unutursa mevsimler değişmeyi İster yağmur yağsın İster fırtınalar kopsun Yüreğimin her köşesi Paramparça olsun isterse Ben de unuturum… Ben de unuturum seni ben de Söz: Sevtap Canbay Müzik: Özkan Turgay Kaldır üstümdeki kara bulutları kaldır, Zaten benim göz yaşlarım , Yağmur olmuş ıslanmışım , Ben bu aşktan usanmışım , Allah'ım, Allah'ım sen bilirsin. Kesilsin yağmurun rüzgarın sesi Kalmadı gönlümün bitti neşesi Doğsun yüreğime aşkın güneşi Üşüyorum içim titrer Bu çileler bitsin yeter Ayrılık ölümden beter Gönüllerin ...