Sevdiğime kapısında ağladığımı söyledim Bana acımadığı gibi bir de yüzüme bakmıyor. Sorup duruyor: "Neden böylesin?" Ben böyle olmayayım da kimler olsun? Bari kov kapından, "Kurtarırsın" dedim… Onu da yapmadı, Yine yola koydu beni. Önceden sevgiliydik, şimdi ise meçhullerdeyiz… O zaman aramızda hangi verilmiş söz kaldı? Ben neyim?.. "Kapında köpeğinim" diyorum, hayır olmaz. Peki, neyinim? O değil, bu değil, Ben neyinim?.. Sevdiğini söylemeyeceksin… Acıdığını da. Ne güzel olurdu, Peşinde değilmişim gibi davranmasan… Ah canım benim, O zaman biz bu hayatın neresindeyiz? Keşke bir baksaydın, ayağının altındakini görürdün; Sesi çıkmadan öldü, ölecek bir böcek. Tesbih böceği miyim? Kesin bildiğin varsa söylemelisin… Keşke kovsaydın kapından, daha iyi olurdu, İnan ki ölmüşten daha beterim. Beni sevmiyor olabilirsin… Biraz acıyor olsaydın? "Acımıyorum" da diyorsun… Ben neyinim? Olsam, olsam… Galiba unutulmuş Mecnun...
