Bir Ney

Ey Allah’ım! Sana gizli kalmayan halimi, nasıl şikâyet edeyim? Şunu yapmam, hayır yapmam, dediğim halde tekrarlarım beni yıldırdı... Yine de kötü fillerim ve hatalarıma rağmen bana çok merhametli davrandın. Biliyorum nefsimden daha yakınsın, ben ise aksine Senden kaçkınım! Ey Allah’ım! İyi ve kötü ne yaparsam yapayım,… beni kapından savmak için neden kılmadın … Her şekilde kendime söylendim Bir kul nasıl olmalı diye; Binlerce kez söz verdim, Olmuyor, olmuyor, Ya Rabbim… Böyleyken; Duramıyorum, yüzsüzlüğüme merhametini perde tutup geliyorum. Ve Sen de, bu kaçıncı dönüşün, demeden Beni hep huzuruna kabul ettin … İnsanın unutkanlığı adından belli; Senin bana yaptığını unutmuş gibi davranışından; o kadar mahcubum ki, Her gün sebepsiz ağlıyorum. Ama bitsin istiyorum... Bu tekrarlarım beni yıldırdı, derdimi sanki anlatamıyorum, Bir mazeret sahibi gibi oralı olmuyorsun. Bu halimden çok yoruldum... Takat ve derman bırakmadı…. Ey Allah’ım! Amell...

aaa

    Ey Sevgilim, Merhametine sığınarak dua ediyorum. İçimde onulmaz dertlerim var, Fakat bana olan sevgini bilince, Bu üzüntüme alıştım sanki.   Bir kulcağız takdir edebilir mi seni? Sen, kendini övdüğün gibisin. Keşke anlatabilseydim, Bendeki dayanılmaz değerini.   Sen hepsini biliyorsun, Kalbimdeki o özel yerini. Taşlar içinde niceleri var, Bendeki sevgin elmas gibi.   Beni yokluğa mahkum eden, İçimdeki o ateşin yanıyor. Sana da söylemezdim, sadece sen anlarsın İçimdeki derdimi.   Sanki bilmiyormuşsun gibi Tekrar tekrar ediyorum. "Yoksa beni sevmiyor mu?" Demek Acı veren sızı gibi.   Muradını bilemem, Sevmenin belirtisi görülmeli. Ruhum senden kopan bir parça; Tozdan bile küçük, yok gibi.   Candan özlüyorum Rahmani nefesini. Bezm-i Elest'te duyduğum "Kullarım" demeni...   Başımıza koydun o izinli görevliyi, Bağımızı koparmak için gayretini... Anlamıyorum, Neden ...