Sonsuzluğun içinde kaybolurken, Sana yazılmayanı yazmak… İmkânsızı mümkün kılmak, Yapayalnız, sana ulaşılmaz olmak… Buna kaptırıp şarkılar dinlemek, "Onun bir eşi yoktur" demek… Doyasıya sevişememek, Son cümleyi noktasız yazmak… "Dahası var" edasıyla mektubu açık tutmak, Sürekli amalardan amaya yelken açmak… Sonra "Sen kimsin, ben mi sensin?" demek… Ah, "Senimsen" nasıl sevişmek? Boyutlar arasında ruhlarımızla birleşmek, Güzelliğini derinden fark etmek… Var mı senin gibi arzuyla beklemek? Tutkulu bir aşkla ışığında gölgelenmek, Karanlığa razıyım, elinde can vermek… İyi günler umudunu görememek, Başıma sardığın ayrılığınla sürüklenmek… İçimdeki bulunmazlarını döküvermek, "İyi ki sen varsın" sözlerini dinlemek… "Buluşmamız hangi bahara?" diyerek, Daima hüzünlü şarkılar söylemek… Sonra "Bu bizim kaderimiz" demek… Tarifsiz yoklukta ebedi susuvermek… Aniden ölmek mi sevmek? Böyle olmamalı…...
