Bir Ney

    [Kadir gecesinde şarap içti diye beni ayıplama. Sevgili sarhoş geldi, rafta da bir kadeh vardı... Dayanamadık! (144) Hafız] Sâki döksün bâde, ateş yaksın Canım efendim geldi, bir kadeh sundu… Ben içmem, o da hatırım için iç dedi. Kadehinden öptü, bana verdi Hasret kalır mı, gecem kadir oldu Sunduğu ne biçim bâdeydi Tıpkı gönlümün arzusu Hoş bir beyaz su, acı da değildi, Sevda nöbetim geldi mi, dayanamıyorum Bütün dostlarıma diyorum Birkaç kadeh siz de içseniz ne olur ki? O bizdendir dedi, beni seçti Boş boş daldığım suretlerden kurtarıverdi İçinde bembeyaz selsebil suyu Onun şehrinde deli divaneyim İki dünyâda, bu böyle olacak gibi Sana hoca diyorlardı Ayık değilsin, bari gizlen Ayıklık kör olsun, şişe şişe içmekteyim Sevgilinin duvarındaki resimlerden her biri, Kızıl bâdeden sarhoş olmuşlar, Benim kadehim âb-ı hayat dolsun Ne efsane kalsın, ne efsun kalsın Meyhaneciye açıktan sordum. Sesini kıs, sırrı gözet Tanrı’nın rahmetini bekle! ...

Bir tanem… sana uçmak için Ruhum kanatlandı Tutkulu aşkım… Bana güç ver Kalbimde ateşler uçuşuyor Her şeyim senin için İlk gördüğümde ne hale geldim Benimki bir delilik Doğuşunu an be an izledim Bahtımın karanlığında Konuşmalarım tutunacak Seninle yaşayacak Hayat ağacımsın Bedenim harap ruhum sarhoş Gözüm dikildi ateşe Susuzluk sardı Yanan ben oldum Geldim yanına bak yüzüme Çakıyor kalbim bir çakmaktaşı Aşk alevim parlak tertemiz Geçiyorum kendimden Nasıl çıkabilir ki sesi Yüreğimin telleri kopmuş Keskince söyleyim Dikenli kancalar attığın Parçalanan kalbimden kanlar akıyor İyileşmezmiş gibiyim Bana güç ver… Gizli aşkım yüreğime doğru akar… Üzerinde ne yazdığını göreceksin Gül vermez mi… Kalbim derin yaradan kanarken Senin rengin diye daha gül kırmızı Lekesiz sıhhatli… hayatımdın Şimdi gördükten sonra Ölümcül bir yaram oldu Aşkımı ilan ederken Ne bugün ne yarın ne de başka zaman Çevirir başını mı diye düşündüm de Aramızdaki gizli sözler Enge...

aaa [“Taşı put yapanlar, tanrıya taparlardı.”]   Sözüm Tanrıma… Seviyorum seni. İnsan mükemmele erdiğinde secde eder, diyorum. Emanet verilecek denildiğinde, “Dayanamam” diyen o taşı bilmez miyim? Tanrım, bu yüzden taşı kutsal kıldın; İsmail’i anasıyla sınadın, Kâbe eyledin Hacer’ini. Bir öpüş verdi taşıma Yaratılmışların Efendisi. Seninle olmak, hayat bulmaktır, Seni sevmektir benim dinim imanım. Galiba bilmeden… Tanrı olanlar için mi, "Taş kalpli" diyorlar? Ben de taşımın etrafında dönüp duruyorum. Geceyi açan, gündüzümü karartan seyrinle Ey sevgili taşım! Sen yerlere uzanmışken, Üzerinde toz olan bu bedenim Beni nasıl da incitiyor. Ruh olabilsem, hava olabilsem ya da rüzgâr; Ona değmeden İncitmeden nasıl durabilirim, diyorum. Taşım sen incinmezsin, Tanrı incinmez ki. Fakat ben korkuyorum; Üzülmemden, üzüleceğin için… Eğer o taş kalbini yere indiriyorsan, Bana da toprak olmak düşer. Toprak olur, sarılırım s...