Bir Ney

  Unutulmuş hayalinle Sanma Yıllar geçti sensiz Kuşlar, böcekler ve her şeyle Şarkı söyleyen küçük su Sızan mavilikler kim içindi Sözler ve sevdamız Yarım kalmış bir iş gibi şimdi   Günah mı... Sarp yollarda serseri olmak Sevenlerin kalbi bir vurunca Buluşmasın mı bir kucakta Sızıyla mı aksın içten içe   Gözündeki sürme... yanmış toprak Hatırlar geçmişteki şerefini Beni bu yalnızlık acısında koyma   Saatler geçti Bildiğim halde... aradım Rüyalar ülkesinde Bir nefes kadar... yoksun Ne yapayım ki   Yalnızlık ve anlamsız korkular Kılık değiştiren bu sürüngenden Soyabilsem kendimi Uçarım belki o umutla   Hırsızca gezen köpekler gibi Kapına kadar gelemedim Kiminle konuşuyorsun orada Bu suskunlukla... Geç mi kaldım diyorum… nedeni kimden  

Küçük dünyam Gözümün görmediği, gönlümün bildiği İçinde… Yaşama umudum Gölgesiz sığınağımda Sessizliğimin dili Varlığı korkularıma siper Her zaman andığım sevgili… Sayı olsaydın… tek bir de yetmez Söz biter, yalnız kalırsın. Sensin bir sayısızım Sen var, sadece sen var Eşi ve benzeriyle anlatılmayan… Ey şanslıma Sen her şeyimsin demek… Yeterdi. Bizdeki anlayış sadece yokluk Çaresizliğimiz kaldı Varlığından kırılan ışıklar Bir tanesine tutunursam Götürsün beni sonsuzluğa Bunu bildim de Bahtiyar mıyım

Ey hayat! Ben geldim… sözleştiğimiz gibi Ne diyeceksen de… Küstüren sensin Nefret edemez miyim Çalakelam yazarken kalemini   Mutlu olduğumda… kıskandın Kötülerin ellerinden...ancak bu gelir gibi Böyle olmasına gerek yoktu ki... Bize hayat veren… can olan Şimdi kurumuş ağaçlar Boşalmış dallar… kuş konmazlar Sen ağlamaz mısın?.. Düşene Değersiz sanmasan bu misafirini Goncası açılmasın diye üzerine dökülen Küllerden…nefret etmesin mi? Anılmayacak kadar mıyım? Geçer mi bu dünya… Kısadan kısa hayatıma Bakıp ağlatma Kızıl gülünü dikenlere karşı Unutacağını umdurma Üzüntüm çok Bu halimi bilmiyor gibi olman Bıraksaydın gelmezdim Kendime göre bir hayatım olurdu Geldiysem acımı paylaşan Olmasın mı Ölümüne kadar bekletme Kim bilecek ki sonra beni