Bir Ney

" her gün bir şeyimi kaybediyorum sen bari gitmeseydin" Üzgün zamanlardayım Canıma mektup atasım geldi Hep döndü elim Mahcup halimle çığlık atsam Yine de bir şey diyemem Sevdiğini kaybetmek çok zormuş Gidişini duyduğum akşamından beri gün olmuyor hala Beraberce oturduğumuz sofra, kaşıkladığımız tas Hepsi bir hatıra İlkbahardan atamadığım mektuplarım var, Yazabilirsem, bir yerde ulaşsın sana Ey gidenlere cevap getiren postacım Engeller yoksa haberi nerde Sevdiğim beni hiç unutmazdı Güneşimizi doğurur, batırmazdı Eski bir mektubu kalmış bende Sayfa beyaz, üstüne yazılmış harfler silinmiş Okuyamadım demem    Ah bir bilsen Sadece koyduğun üç nokta Üstüne ne destanlar yazılır Ah bu nokta işi nasıl çoğalır bilirim Üç noktan gözüme değmez mi Çok ağladım Canım yandı boşandı gözyaşlarım Ah bir görsen nasıl dağıldı, nasıl renklendi Merak etme hepsi kırmızıydı, siyah değildi Sayfadan sadece bana kalan bir nokta Biliyorum, oku...

  Neden bunları sana anlatıyorum bilmiyorum Basit değil, ama başka hiç kimse Gözümde senden daha değerli değil Mademki seni seviyorum, anlatmalıyım Sende gördüğüm bu hal, beni baştan aşağı aydınlatıyor Tıpkı aynaya bakmadan kendini tanıyamayan kimse gibi Yüzümdeki en derin kırışıklıklar Yanılıyor muyum? İçimde sakladığım sır, çok büyük ve çok değerliydi. Kimse bilsin istemiyordum Ama, sen bil… Her şeye baktığımda gördüğüm şey, Sadece sendin ve ben seni saklıyordum. Sürgündeydim, şehrim ayrıymış gibi Acım başımı yerlere düşürürdü Bana gam olmaz mı senden habersiz kalmak Görsen şahit olarak eskimiş yüzümdeki çizikleri Yüzümü toprağa sürerim Neden mi? Mecburen sen üzerinde yürüyordun, Bende onunla sana ulaşıyordum. Gökten daha yüceydi, salınıp gezdiğin toprak Yine de kimsenin bilmesini istemedim. Ziyanı yok, benim dünyamda batmayan güneşim Daha önce başka birini sevdiğimi fark etmiştin. Ve aşkına esir olduğumu Ama asla bunun sen ol...

  Sevgiden yoksun zamanlarda doğmuş olsam da Rüyalarıma sızdı varlığın Güzelliğine hayranım Sensizlik bende kırıklar bıraktı Rüya ve düşüncelerim suçluydu Çaresizce ve pişmanlıkla bekledim O bahçede uzanmış, ellerin halini hatırlıyor musun? Kırmızı vişnelere uzanmıştı Kalbimde bir ateş tutuştu Zarar görmüşsün gibi Renkleri eline dökülmüştü Onlar da değmesin, içimi kanatıyor Sana her şeyimi verdiğimden beri Sırlarınla dolu kalbime de dokunamıyorum Adını anınca dudaklarım kızarır Onları öperek secde ederim Ah, bu halim bende ne din ne de ibadet bıraktı Bu günahım beni karanlığa gömse de İçinde saklıyorum Ah eflatunum Beni yalnız kederlere bırakma Kalbimdeki tanrım ol, yaşamama izin ver Çok uzun zamandır beklediğim bir arzuyla sevdin Aşktan sonra ne kalır ki? Endişelenme, sana ihanet etmem Söyle, benden saklama Kader sana her zaman gülümseme şansı versin Cellatlar beni   kurban etsinler Sen unutulmaz bir hatıramsın ...