ezelden senin kölenim duydum ki şarap sunuyormuşsun benden de esirgeme aşk sarayında gecem uzun meleklerin ruhlar seni tavaf eder benim dünyam paramparça yaramı görürsün üzülürsün yine de karanlıkla, korkutuyorsun nem kaldı söyle nereye bakacağım ki ezelden senin kölenim beni bırakma kulların bana acıyor bende susup geçiyorum ağlayan gözümün yaşı avuçlarım yanıyor beni yakıyor önceleri kadehin gibi elindeydim kırıldın bana ve attın kalan bir parçayı dudağının değdiği yer umut bana içimde büyüyen iz oldu umut bana bir parça sev yeter bana bak gör diyordun bana hala oradayım kırık kapı gibi karanlık geçse de ateşin adın kalır bende bir dua sızı gibi
