bir ney

ezelden senin kölenim duydum ki  şarap sunuyormuşsun benden de esirgeme   aşk sarayında gecem uzun meleklerin ruhlar seni tavaf eder  benim dünyam  paramparça yaramı  görürsün üzülürsün yine de karanlıkla,  korkutuyorsun nem kaldı  söyle nereye bakacağım ki ezelden senin kölenim beni bırakma kulların bana acıyor bende susup geçiyorum ağlayan gözümün yaşı   avuçlarım yanıyor beni yakıyor önceleri kadehin gibi elindeydim kırıldın bana  ve attın  kalan bir parçayı dudağının değdiği yer  umut bana içimde büyüyen iz oldu umut bana bir parça sev yeter bana bak gör diyordun bana hala oradayım kırık kapı gibi karanlık geçse de ateşin adın kalır  bende bir dua sızı gibi

ağlama demem ağla nasıl olsa taşta ağlar bulutlar ağlar narin çiçeğe  yüksek dağ bile ama bir çiçeğe  vurgun ağlar taşlar ağlayın ağlayışınız bir iz bırakır izi silen rüzgar ateşe karşı yok denecek kadar ağlayın bilinmez değil ancak yerine ağlar sular acıları dindirmek,  bir bedene can vermek havadaki zerre için bir ağlayan varsa duymuş gibi üstüne alınma  ağla  ağla yaşın sun sunakta senin için kurbanın var içini dışına kanlı sun