Bir Ney

  “Gönül yarasına sebep olan şey başkalarının beklentileri ve varsayımlarıdır.”   Sevdiğime! Aşkıma cevap verdin. Bunun bedeli en çok arzuladığın şey olan varlığım, sana feda olsun. Seninle beraber olmak çok zor … Belki     bu dünyada benim için bundan daha karmaşık bir şey yok gibi. İnsan ne yaparsa yapsın, özenle yapmalı. Aşk için de aynı şey geçerli değil mi? …. Sürekli seni düşünüyorum. Rüyalarımda ismimi söylediğin söylendi. İçimi bir huzur kapladı. Uyandığımda gözlerimden yaşlar aktı. Bu o kadar basit bir şey değil, ama seni özlüyorum. Her şeyimi seninle paylaşmak istiyorum. Bazen ne söylediğimi ne yaptığımı anlayamıyorum… Senin için yapılması   gereken ve yapmayacağım çok şeyler var. Sayılı günleri olan ben…ne çok hataları tekrar tekrar yaptım. Bunlar Seninle buluşmama engel olacak rahatsız eden şeyler. Göz ardı edilmemeli. Kalbimin buz gibi donmasını engellemek için kilidini açmalıyım. Gerekirse bana acıman...

Seni görmek için, gök kubbesi gibi göz olmak isterdim. Eflatun   Âşık olmak… nedir? Hikayeler, romanlar, süslenmiş   mektuplar yazmak mı? Üzerine kelimelerin söylendiği Uğruna “Hayatımı verirdim” diyen kişiler olmak mı? Dili tutulmuş birini gördün mü? Diyor ki: “Âşık oldum” Nerde?   Yinede İkimizi bağlayan yer, bize bakan gökyüzü   Kalbim  acının merkezinde Gitmekten, bakmaktan, korkuyorum   “Sözümü unuttum” desem… bu aşk olur mu?   Aşk, beklemektir O  bir mecnundu diye söylenendir Kader sayfasında çizik dahi atılmadan Son durağında Silinen, hiç olandır   Aşk sürekli büyüyen dert yumağı gibi   Bir kedi  hiç aşkınla oynayıp Patilerinde oyuncak seni yaptı mı?   Ey, kara tren yolcusu…! Yolundan asla geri dönme Kendi ülkende bir yabancı Garip bir adam ol   Aşıklar ölmez…diyorlar ya Hayır… Ölmüştürde… nerden bileceksin?   Yere düşüp, filizl...

  Hayat baştan beri güzeldi Onu temiz tutmaya çalışırken Neler kaybetmişiz bilmeden Gerçek aşkı buluruz diye Kendimizi ne çok zehirlemişiz Zindanımızın tutsaklığında Sıkılmış, bunalmış Nefessiz kalmışız Hayallerimizin hüznüne bulutları sarmalayıp Şimşekler çaktırıp, yağmur yağdıracağız sanmışız Hep yalnız kaldık Silik bir hayat çizgisinde Çok fazla acı çektik Başımızı kaldıramaz etmişlerdi Kader, yolumuza acıları peş peşe dizmiş Kayıplarımız için inletmiş Kusurlarımız ve çirkinliğimiz Karanlık gölgeler kadar korkunç Ama bizim için sayısız oldular Yokluğun pençesinde kıvranırken Çok şükür birbirimizi bulmuşuz Ve şimdi… Bizi derinden inciten Ağlamak istediğimizde  kendimizi tutmak zorunda kaldığımız Anlarımızın acısı… İyileşmez zannettiğimiz yaralar Yokluğa karıştılar Her şey böyleyken Birde buna   olgunlaşma diyorlar? Bence hiçte  öyle değil.   Hayatımızı güzelleştirelim Birlikte olmanın basit...

  Söylemekle bitmedi İçime acı eken yalnızlığın şarkısı  Ama sabırlı olmalıyım. Beni görenler   Kaderime ağlayacaklar mı Ey yalnızlık, merhamet gösterecek misin Beni tüketen adaletsiz  kaderim  İçine gömüldüğüm bu sonsuz anlam boşluğu, İmkânsız buluşmalara doğru koşmakla Bu sıkıntılardan kaçabileceğimi sanmıyorum  Bu yalnızlık için mi seçildim Sorgulanması gereken şeyler var. Bu öyle sonsuz bir uçurum ki, ölümle ancak aşılır Biz bir ihanete mi yakalandık Yoksa kaderin bir oyunu mu Aşkım için söylenen ağıtlarım asla dinmeyecek. Benimle birlikte yok olmayı bekliyorlar Ey içimin derinliklerinden yükselen aşk melodisi, Sen her cevabın ardında saklanan sessizlik. Hüngür hüngür ağlamak  kâr etmiyor Pişman olacağımı bilerek, teslim olacağım, Bu aşk günahına dalacağım. Sessizliğin  tınısında adını sayıklayana Başka  ne günah kaldı Bir ihtimal daha mı var Olsaydı bilirdim Hiçlikler birikiyor Çözü...

Sevgilim, Gözlerim uykudan ağırlaşmışken güzel mektubunu açtım… Sen benim tek gerçek aşkımsın, ruhumun tatlılığı ve dudaklarımın lezzetisin… Sevgilim; ben de sana huzurlu günler diliyorum. Biliyorum ki sen benimle olduğun sürece kalbimde huzur hüküm sürecek. Pembe renkli aşkım, dün kalbimde bir ağırlık vardı, bedenim kalkmayı reddediyordu. Sonra, karşılaştığın sıkıntılı durumdan bahsettiğinde nedenini anladım. Kalpten kalbe bir yol vardır… kalplerimiz bir bütünün iki yarısı… biri sende, diğeri bende… O sabah bu acının beni neden bu kadar bunalttığını merak ettim. Sonra okuduğum bir kitaba,  Masum Mektuplar'a döndüm ve ikimiz için rastgele bir sayfa açtım… Peygamberimiz şöyle buyuruyordu… “Sizden birinin ayakkabı bağı kopsa, ‘İnna lillahi ve inna ileyhi raciun’ desin. Çünkü bu da bir imtihandır.” Senin için dua ediyorum… sen de benim için dua et. Kendi kendime, Rabbimiz bizi başımıza gelecek daha kötü şeylerden korumuştur, diye düşündüm. Üzülmemelisin, baksana, b...

" her gün bir şeyimi kaybediyorum sen bari gitmeseydin" Üzgün zamanlardayım Canıma mektup atasım geldi Hep döndü elim Mahcup halimle çığlık atsam Yine de bir şey diyemem Sevdiğini kaybetmek çok zormuş Gidişini duyduğum akşamından beri gün olmuyor hala Beraberce oturduğumuz sofra, kaşıkladığımız tas Hepsi bir hatıra İlkbahardan atamadığım mektuplarım var, Yazabilirsem, bir yerde ulaşsın sana Ey gidenlere cevap getiren postacım Engeller yoksa haberi nerde Sevdiğim beni hiç unutmazdı Güneşimizi doğurur, batırmazdı Eski bir mektubu kalmış bende Sayfa beyaz, üstüne yazılmış harfler silinmiş Okuyamadım demem    Ah bir bilsen Sadece koyduğun üç nokta Üstüne ne destanlar yazılır Ah bu nokta işi nasıl çoğalır bilirim Üç noktan gözüme değmez mi Çok ağladım Canım yandı boşandı gözyaşlarım Ah bir görsen nasıl dağıldı, nasıl renklendi Merak etme hepsi kırmızıydı, siyah değildi Sayfadan sadece bana kalan bir nokta Biliyorum, oku...

  Neden bunları sana anlatıyorum bilmiyorum Basit değil, ama başka hiç kimse Gözümde senden daha değerli değil Mademki seni seviyorum, anlatmalıyım Sende gördüğüm bu hal, beni baştan aşağı aydınlatıyor Tıpkı aynaya bakmadan kendini tanıyamayan kimse gibi Yüzümdeki en derin kırışıklıklar Yanılıyor muyum? İçimde sakladığım sır, çok büyük ve çok değerliydi. Kimse bilsin istemiyordum Ama, sen bil… Her şeye baktığımda gördüğüm şey, Sadece sendin ve ben seni saklıyordum. Sürgündeydim, şehrim ayrıymış gibi Acım başımı yerlere düşürürdü Bana gam olmaz mı senden habersiz kalmak Görsen şahit olarak eskimiş yüzümdeki çizikleri Yüzümü toprağa sürerim Neden mi? Mecburen sen üzerinde yürüyordun, Bende onunla sana ulaşıyordum. Gökten daha yüceydi, salınıp gezdiğin toprak Yine de kimsenin bilmesini istemedim. Ziyanı yok, benim dünyamda batmayan güneşim Daha önce başka birini sevdiğimi fark etmiştin. Ve aşkına esir olduğumu Ama asla bunun sen ol...

  Sevgiden yoksun zamanlarda doğmuş olsam da Rüyalarıma sızdı varlığın Güzelliğine hayranım Sensizlik bende kırıklar bıraktı Rüya ve düşüncelerim suçluydu Çaresizce ve pişmanlıkla bekledim O bahçede uzanmış, ellerin halini hatırlıyor musun? Kırmızı vişnelere uzanmıştı Kalbimde bir ateş tutuştu Zarar görmüşsün gibi Renkleri eline dökülmüştü Onlar da değmesin, içimi kanatıyor Sana her şeyimi verdiğimden beri Sırlarınla dolu kalbime de dokunamıyorum Adını anınca dudaklarım kızarır Onları öperek secde ederim Ah, bu halim bende ne din ne de ibadet bıraktı Bu günahım beni karanlığa gömse de İçinde saklıyorum Ah eflatunum Beni yalnız kederlere bırakma Kalbimdeki tanrım ol, yaşamama izin ver Çok uzun zamandır beklediğim bir arzuyla sevdin Aşktan sonra ne kalır ki? Endişelenme, sana ihanet etmem Söyle, benden saklama Kader sana her zaman gülümseme şansı versin Cellatlar beni   kurban etsinler Sen unutulmaz bir hatıramsın ...

Şarkının Hikayesi Kara Köpeği Unuttular Mecnun çölde dolaşıyordu… Uzaktan bir inilti duydu. Yorgunluğuna rağmen, sanki kendi hali onu çekmiş gibi iniltiye doğru yöneldi ve o yöne doğru ilerledi. Uyuz bir köpek… “Ah,” dedi, “Yalnız olduğumu sanıyordum, ama sen de tıpkı benim gibisin.” Yaklaştı. Ve ne gördü… Kara bir köpek değil miydi… Leyla'nın kapısının etrafında dolaşan, onu görünce eteğine yapışan… Sıkıntıya düştüğünde onu teselli etmek için “Üzülme” dercesine havlayan… “Nereden nereye… buraya nasıl geldin?” dedi. Kalbi sarsıldı. Mecnun'dan bir iç çekiş çıktı… sanki içinden alevler fışkırıyordu. Ciğeri yandı kavruldu. Olamaz… “Karam” seni bu halde görecek miydim? Ne oldu” dedi. Yorgun kara köpek, başını zar zor kıpırdattı. Hepsi bu kadardı… Kanlı gözyaşları kara köpeğin gözlerinde iz bırakmıştı… Yorgun bedeni, seyrek tüyleri, sevgilisinin elinin izini taşıyordu… “Senden başka kimse yok,” dedi… Mecnun durdu ve düşündü. Sevgili Ley...

  Neden burada birlikteyiz? Bir oyuncak gibi, İçi dışına çevrilmiş, Paramparça olmuş halimizle Sana çok ihtiyacım var… Keşke neler hissettiğimi bilseydin… Korkuyordum… Utanıyordum… İlk nefes aldığımdan beri… Ya bilmezsem… bir de bulamazsam diye? Sen içimde gizli bir yaraydın. Çirkinim… Dışlanmış sayıldım. İçimdekiler açığa çıksa, Onlar bile yüzüme bakmazlardı. Bana dokunmaya bile cesaret edemezlerdi? Elin bana dokunsun… gözlerimiz buluşsun Umarım… iyileşmem için Sen benim için her şeysin Her yerde gördüğüm kişisin Karanlıkta yalnızlığımda Işığım gibisin Hayatta sadece seninle yüzleşmek istiyorum Günahlarımı ve erdemlerimi paylaşmak istiyorum Açtın da kalbini…bana bir yeni dünya verdin İyi ki beni seçtin ve sevdin Yoksa ben dolanan serseri bir göktaşı Tamam dedin Uydun yaptın beni Umut verdin Ne güzel bir gerçeklik oldu Her zaman benimle olduğunu biliyordum Şimdi buradasın Eğer burada olmasaydın, sözlerime kim değer ver...

Aşk için can verilmez mi Günler geldi geçti sevdam görünmez mi Bir zamanlar aramızda ayrılığın sözü olmazdı Gel gör ki gönlümü perişan eyledi Dünya neydi ki Onun için onu bir kuruşa satarım Akıl koymadı ve çare sunmadı Can istese Onun için feda etmez miydim Söyledim kesmeye hançer arama Bir bakışın yeter, canım uçuvermez mi Dinden diyanetten sorma Sevdan  inanç olarak dilencine yetmez mi Aşkım geri dön Her şeyi seninle   Senin gibisi yok Öleceğim, kan içime akıyor Taş kalbin merhamet edecek mi

  İ ki d ü nyam g ü zeli! Ezelden beri, bana a ş k ı nla neler ç ektirdi ğ ini bir bilsen. Bakı ş lar ı nla ​​ kalbimi b ü y ü ledin, bana ba ş ka hi ç kimsenin veremeyece ğ i ş eyi sundun, yine de beni avlay ı p yaral ı b ı rakt ı n. Y ı k ı ld ı m, k ı nanmay ı hak ediyorum. Ne kızgınım ne de üzgünüm. Her ş eye ra ğ men ben sana bakt ı m. Bende kendimden daha g üç l ü , a ş k ı n var. Daha nas ı l ellere baks ı n ki, kimseyi g ö remez etti. A ş k, merhamet ü lkesi de ğ il...bende g ü nden g ü ne b ü y ü yor. Sevi ş memiz rakiplerimizin g ö zlerinden gizli, ama kalbim ac ı ç ekiyor; e ğ er g ö zlerime bakabilselerdi, anlarlard ı . Ben de kendi kendime, kim akıl hastası bir sevgiliye böyle bir ş ey yapar ki diye d ü ş ü n ü yorum. A ş k bile benim i ç in a ğ l ı yor … beni teselli etmek i ç in mi? Fark etmez … seni seven biri ne kazan ı r ya da kaybeder ki? Bunu dü ş ü nmek bile istemiyorum. Varlı ğ ı n, kalbimdeki ac ı n ı n tek ç aresi, g ü ne ş ı...