Bir Ney

Yaşamalı yaşadığını hissedebilmek adına Peki sen buna hazır mısın Aşk yaşanmalı acıta acıta Damla damla sızılarla Acı vermeli vuslat hep hayalde kalmalı Büyüsü kaçarcasına içini yakıp kavurmalı Küle çevirmeli yüreği Diğer yandan yaşama bağlamalı Her tür güçlüğe göğüs gerecek kadar Yaşama dayanma gücü katmalı Ufacık bir ses ya da cümle Seni bulutlara taşımalı uçurmalı Hele de özlemeli çok çok özlemeli Okuduğun her şiir dinlediğin her ezgi Sana onu hatırlatır Gözünde hazırda iki damla yaş durur Ruhun hem huzura hem hüzne doymalı Kafan hep karışık aklın hercai Kalbin pır pır çarpmalı Aşk hem zehir hem panzehir olmalı Sana olmadık cümleler kurdurup Fark etmediğin güzellikleri tattırmalı Ruhun sebepsizce bir o yana bir bu yana koşar Kalbin telaşlı hem sakin bir nehir Ya da fırtınalı bir okyanus olmaya alışmalı Kendinle kendini şaşırtıp Sevdiğinin ruhunda kaybolmalı Aşk tutku kıskançlık öfke şefkat Hasret huzur hüzün ağlamak gülmek Ateşi koru külü barındırmalı Bunlara hazır mısın C...

  Kim ne derse desin İlahi aşkın son neferleri biziz Gözyaşlarımızla ah ederken Aşkın deminde kavrulup yüreğimiz sızlasın Yanaklarımızı yalayıp yaksın kör lavlar Kalbimizi parçalasın her zerremizi karıştırsın Ruhumuz bedenimizden ayrılırken Sessizce sarılalım birbirimize   Sarılmak seçilmiş ruhların hali değil mi İkimiz Mecnun ve Leyla gibiyiz Kıskanılası uğruna can verilesi Tertemiz aşkımız var Senli benli bu hayatı veren Tanrı bizi bilmez mi   Meleklere söylediği en son söz İşte gerçek aşk bu Siz yaşayamazsınız Yazılmış kaderin en kutsal izi İşte gerçek aşk bu Tanrı biliyor bizi   Kim ne derse desin İşte gerçek aşk bu Siz yaşayamazsınız

Sen ve ben İki ayrı dünya Kaderin çizgisi ayrı yollarda Farklı insanlarla başka hayatlar sürerken Uzak şehirlerde Hiçbir mekana ve zamana Kimsenin gözünde yakıştırılmamışken Bir dünya insanı bizlerle yaşarken Neden layık görmediler ötekiler ikimizi Sevgiyi merhameti vefayı aşkı ve mutluluğu Belki de doğrusu hiç çabalamadılar Sen ve ben Dünya hep kendi çıkarının peşindeyken Biz daima fedakâr sevgi dolu vefalıydık Aslında en çok sen ve ben yakışmıştık İki ruh bu kadar yakışır mı Yakışırdı İki kalp bir olur mu Olurdu Sen bana ben sana öylece yakışmışken Neden kaderimiz vefasız kaldı Bizden kem gözler diller uzak olsun Sen ruhuyla ruhumu tek okşayan Bana yüreğime bedenime uyan Gönlüyle diliyle ellerinde eridiğim Sonsuza dek tek aşkım Benim tek huzurumsun

Kahramanım, Koru beni, sana muhtacım; Sevgine, merhametine, O sonsuz anlayışına... Koru beni canımı yakan, İçimi kavuran acılardan, Ansızın geceme çöken kabuslardan. Canımı almak, kalbimi ezmek, Sevgimi, aşkımı silmek isteyenlerden... Kahramanım! Koru beni, seni, bizi; Dünyanın kirinden, pasından, Zamansız fırtınalardan, karanlıklardan... Hafakanlardan, sarsıntılardan, Kinden, nefretten, yalandan, Umutsuzluktan... En çok da sevgisizlikten. Sen ki sığınağım, göğsünde hayat bulduğum, Karanlığın ortasında yönümü gördüğüm... Koru, sar, sarmala bizi, Sevgimizi, sadakatimizi, yeminlerimizi, Sevdamızı, hayallerimizi, Doya doya sevmeyi... Özlemle akan gözyaşlarımızı, Geleceğe yürüyen o temiz adımlarımızı... Bizi koru kahramanım.

  Nefesim... Gözümü kapayıp açsam, uçsa hayalin O an ruhum meyleder ölüme. Derin derin çekmişim seni içime, Nefesimi veremem ki… Ölürüm…   Sevdiğim... Yüzümde tebessüm, tenimde nefessin, Yürek yangınım, kor ateşimsin. Gözümden kan akar, canımdan öte can, Köprüdür sonsuza aşkımız.   Aynı toprakla yoğurmuş Rabbim, Sen ve ben diye şekillenmiş bir bedeniz. Hislerimiz aynı çağlar... Tek ağlar, tek güleriz; Vuslata ermiş iki çiğ tanesiyiz.   Kalbimin sahibi… Her manada sen kimseye ait değilsin… Özgür, bir o kadar vakur ve heybetlisin. Yediveren misali… Sadece benimsin.   Sevdiğim... Ben kimim, neyim ki? Erişilmez aşkına layık biri mi? Boğazımda kelimeler düğümlü; Direnen acılarım, zor geçmişim... Gelgit misali düşünceler... Bu yürek ne yapmış olabilir? Hangi hüznün, hangi duanın bedeliyiz?   Sevdiğim... Nasıl da armağan etti Rabbim bana yüreğini! Bilmem mi kıymetini? Hem korur, hem de incitme...

  [..her zaman o iyi anne sütünden hiç olmazsa bir parça vardır.. Beyaz mürekkeple yazar kadın. “ Helene Cixous”]   Bugünüm fısıltılı Adını ansam yüreğim çatlar…nar gibi Ağızlarda dudaklarım…leylam derdi Şiirlerde şarkılarda gizlemiştim Sevincini yitirdi her şey Şimdi bir hiç gibi Neden sustu sevdiğimiz şarkılar Sızanlar aramıza hiç beklemediğimdi Hani anlarım bildiklerimi Bu ötekiler nerden çıktı Âlem bir yana biz bir yana Aklımın ucundan geçmiyorlardı Kâr mı edindiler… sana bir an beni unutturmayı Işığını söndürdüğünde gün … Tek duam sana aşık olmaktı Kıskançlıklar şarkılarla dağılsın Tek duam sana âşık olmaktı Sözcüklerle…iniltilerle söyleşelim Kalbime sarıl beraber okuyalım büyük aşkı Kırmızı dudaklarını bile ısırmak istiyorum Kınamasınlar…ne var ki… Sözcükleri kötü yapan Korkular ve gereksiz kuruntulardı   Meftunum…kesiğim…vurgunum Senden ayırıyor diye aynaları siyah örtülerle kapattım Değil kimse…ben dah...

“Herkesin bir şarkısı vardır. Bunlar duyulduğunda bir insanı hatırlatan şarkılardır. Elbette bir insan birçok türkü bilip söyleyebilir. Ama yine de, duyulduğunda sizi hatırlatan bir türkü varsa, o sizin şarkınız demektir.”   Geçen zamanlardan hatıran sızdı Aşkımı bildiğinden beri Gözlerimden kan damlıyor…yaş değil Hasretliğin içimde… yanıyorum Uğruna ağlarken gör sen gözlerimi Bugün olmadı… yarın da olmayacak Sanki yıllardan sonra mı? Bilmem ki…göreceksin Nasıl olsa her gece ağlar Senin için gözlerim Dinlediğim şarkılarda… ıssız gecelerde Gönlüme dedim… hangisi Bizim şarkımız olsun…söylemedi Sen de söylemezsin Şimdi vuran her nota bir kurşun gibi, Biri olmadıysa diğeri...   Baş edemiyorum…dokunamadığım ezikliğime Çok özlesem de  Düşlerimde kavuşuyorum İçimden gizli gizli Kalbim kanıyor Yeminlerim oluyor üstüne Derdimi anlatamıyorum kendime Sonsuzluk var…ama neye yarar İçtiğim aşk ve rüyalar…buruk bir mutluluk...

“hayat bir nâme, her günü bir beyit, tamamı bir şarkı eder "   Gecelerim yalnızlıkla, Yaşayan bedenim çölleşti. Huzursuz ruhum... İnleyen kalbim, İçimdeki korkularla… acılarla... Taşa toprağa sesleniyorum, Yetmez mi bunlar? Bilinmeyen bir yerde Onu istiyorum... Günah demesin... İçim geçiyor, Kendimi kaybediyorum Öpmek yetse... Yetmez, biliyorum.   Ah! Kalbim, ruhum... Kalem kaşlı güzelim, Yüzündeki aydınlığı gördüm diye... Beni azarlama. Saçlarının dumandan örülü kıvrımlarının, Boynuma değil de rüzgârlara kapılmasına, Dayanamıyorum... Nedense dün gözlerini gökyüzüne dikmiş gördüm, Yanaklarından süzülüp akan iki damla yaşı. İçten söylediği şarkının heceleri, Üzgün kalbime değiyordu...   Tümüyle kayboldum... Tanrım dedim, Bu günahkârı yalnız bırakmasın Düşünü görüyorum şarkılarla; Bahçelerde, çiçeklerde, Ulu ağaçların hışırtılarında, Karanlık, durgun sularda... Çok görmeseydi bu halimi bana, Günahlarıma pişman d...