bir ney

sevdiklerime kavuşma imkânım   yok nedense hep böyle ben sevinmek için değil üzülmek için mi doğmuşum sende onlar arasına katıldın bir sonraki de öyle olacak aynı acıyı yaşayacağımı bilerek  sürekli aşkımı istiyorum bu suç bende mi  yoksa kaderim böyle mi yazılmış tanrım! bende benini mi sakladın ya da  sende benim yaşadığımı yaşa mı dedin ahh tanrım yalnızlık senin halin seni çoktan çok seviyorum mecburen razı olacağım  gündüz

  Bir tanem gönül sızım… İçim yansa da sensizlikle… kavrulmak yine de hoşuma gidiyor…   O güzel ellerinden şu an öpmeyi…ayaklarına yüz sürmeyi…ne çok istedim… Gönlüme huzur   veren kaynağım… iyi ki beni sevdi diyorum. Yoksa yalnızlığımı kime verirdim… yıllardır alan olmadı da…. Sen…beni değersiz bulmadın… aldın ve dahası değerli de kıldın…minnettarım. Hani ölsem… arkamdan belki bir it öldü derler de bakmazlar… Sonra çöplüğe atmak için kokmamı beklerler. Çünkü kokunca ölüler leş olur…Bilmeli ki, insanlar leşi de kendi rahatlıkları için atarlar….Ellerini bile cüzzamlı diye değdirmezler…. İşte böyleyken kıymetsizliğimi değerlerin üstünde… bir bilen sen oldun. Sevincimden olmalı ki…içim yanıyor… bir bilsen sönmez ateşler gibi… Kimim var diye sorsalar bir bilenim ve sevenim var, derim…çok şükür, ancak nafile o da ellerde kaldı. Kavuşamasam da sever beni…diyerek bu hayata dayanmaya çalışıyorum… Yine tekim… kimimsesizim… Soğuktan titreyen bir pisik gibi e...