Gül-El-İm

 

Yağmur!

Çölümdeki hayatım...

Sevginle, acınla alevler içindeyim;

Gölgelerse… arzumun oyuncakları.

Gül-el-im…

 

Her an perdeler ardında,

Gizli bir sözdür kokun.

Bana işkence ediyorlar,

Ayrılıklarını bitir…

 

Sararken bütün hayallerimi,

Yakma ateşinle!

Hiçbir şey göründüğü gibi değilmiş;

Bir senmişsin… Yağmurum!

Gül-el-im… Gül-el-im…

 

Bakışlarımı çevirdim gökyüzüne, değdi mi?

Gözlerimi kapatıyorum;

Geldiğim yurdun ebedî hatırası.

Beni bitir, o beni istiyor…

 

Sararken bütün hayallerimi,

Yakma ateşinle!

Hiçbir şey göründüğü gibi değilmiş;

Bir senmişsin… Yağmurum!

Gül-el-im… Gül-el-im…

 

Ey Tanrım… Bu hayali bana çok görme.

Hasretim ta yıllar ötesinden.

Kalbim onun şarkılarını söylemek için çöllerde susuz kaldı.

Tanrım, kul olsan sen de dayanamazdın

Tir tir titreyen kalbime;

Bir elini koy… belki sakinleşir.

 

O benim bitmeyen acım ve şarkım…

Küstüğüm hayatın sırrı,

Kendinden de kıskandığım… Nefesim…

Uzun kelimemin… Bitmeyen melodisi!

Gül-el-im… Gül-el-im…

 

Tanrım benim… Sesim;

İlki sen… Sonu da sen.

Dahası yok, Yağmurum…