Bir İnci Bulundu

 

Arıyorum...

Arıyorum diye yılları geçti.

Bir inci arıyordu,

Varlıkta bulamadı, yokluğa vurdu kendini.

Yıllarca yürüdü yetmedi, koştu durdu,

Burnunun direğinden öteye gidemedi.

"Yeter artık!" dedi,

"Yıllarca bu yolun kulu oldun,

Daha ne kadar gideceksin peşine?

İyi bir adın var; onu da bir hiç uğruna satma,

Çıkanın girmediği, gidenin gelmediği bir pazarda!

Yıllarca çölde kaldın, neler çektin yalnızlığında...

'Beni duanda an' diye yalvaranlar,

Bak, seni bir yılan gibi sokmakta!"

Şimdi inci ortada, peki o nerede?

İyi mi oldu böyle, o nerede?

Yıllar bitti, yollar bitti, ömür nerede?

Şimdi inci ortada, peki o nerede?..

Harap bir duvar gibi çöktü nihayet,

Söylendi durdu çaresizce:

"Anam beni doğurmasaydı,

Yahut bir aslan paralasaydı...

Tanrım! Sana düşeni yaparsın,

Arifler şarabını içer, sırlar söyler de

Sen örtersin üzerlerini.

Şimdiyse bende korku ve elem,

İftira, suç ve haddini aşan keder...

Her gün biraz daha eritiyor beni;

'Hastaydı, sarardı, kurudu' halinden daha beter,

Bu yokluk acısını ölmeden önce tattırdın bana,

Yetmedi mi?.."

Şimdi inci ortada, peki o nerede?

İyi mi oldu böyle, o nerede?

Yıllar bitti, yollar bitti, ömür nerede?

Şimdi inci ortada, peki o nerede?..

 

İşte…

Sevinin, o öldü!

Sığındığı, sevdiği yalnızca bir Tanrı'ydı.

Sandılar ki,

Tüm bu acılar “ne” içindi...

 

Şimdi inci ortada, peki o nerede?

İyi mi oldu böyle, o nerede?

Yıllar bitti, yollar bitti, ömür nerede?

Şimdi inci ortada, peki o nerede?..