Yine Tek mi?

“Seveni de olmazsa insanın yaşaması gerekmez”

Yine o mahkûm oldu yalnızlığa

Kimseyle alakalı olan bir şey de değil

Evvelinden beri hep acıyla yaşardı

Sonra bir şeyler değişti sandı

Değilmiş… neyi çok sevdiyse ayırdılar ondan onu da

Bir şekilde yalnızlığa mahkûm kaldı

Suçundan dolayı ise Allah affetsin

Yok başka bir sebepse onu da kimse bilmiyor

Üzülmeye değmez… boynuna takılı prangalar o kadar çok ki

Altında hâlâ neden ezilmedi… yoksa taştan veya başkadan mı

Bir umutla iyi hayatı olacak sanıyordu

Değişen sadece çektiği sıkıntıların adlarıydı

Bir de sürekli gün be gün artıyor… nedensiz…

Sevmek güzel şey… güzel bir duygu… anlasalardı

Bazen demeli insan:

"Ben bir başkası olsaydım da onu ben sevseydim"

Bunu bir düşün… bir seven olarak mutluyum

Tanrı da kullarıyla kendini seviyordur

Sevmek güzel şey olmalı

Tanrı adamı olmak isterdi

Sevilmeli gülmeli güldürmeliydi… ya da değilse… peki neydi

Suçlu mu… suçu mu kime aitti…

Anlatamıyor… anlatamıyor… anlatamıyor

Sevdim diyenlere de derdini anlatamıyor…

Ona herkes yüklendi… sizler de

O saf ve salakça tamam da diyemezdi… olan olmuş derdi

Belki içinde bir gizli sevdası mı var… duyduk ki…

Kimseler… onu sebep edip canını yaksın istemiyormuş

Bilmezler mi o da bir kul, onun da duaya muhtaç olduğunu

Yola gideceksin demişlerdi… giderse gider… kim arkasından ağlasın