Kavuşma

Güneş aya vurgun,

Ay mı güneşe?..

Cevabı ne mi?

 

Nasıl anlatılır aşk,

Dokunduğu zerrelere...

Dağa, taşa, toprağa,

Safir mavisi denize, gökyüzüne...

Zümrüt yeşili ormana, çimene...

Bu çare mi?

 

Güneş herkese sorarmış, en çok da kendine:

Kavuşmak mümkün mü,

Birbirinin peşinde, ebedi izinde?..

Nedense batarken içi acırmış,

Yangını cehennem denginde.

 

Gizliden ay da görünürmüş sessizce...

Aynı dertten yangın...

Aşkını anlatırmış dilsizce...

Yakamoza, yıldıza...

Ama çare mi?

 

Sormuşlar, birlik mümkün mü?

Aslında ezelden bilirler yazılmış kaderi...

Olur mu kavuşmaları, kıyametleri?

 

Sabır... Sabır...

Der misin koca evren?

Bu seviş kalmasın mahşere, kıyamete...

Bir yol bulunmaz mı bu kadim hasrete,

Ölmeden kadersiz saate yön verilmez mi?