[Kadir gecesinde şarap içti diye beni ayıplama.
Sevgili sarhoş geldi, rafta da bir kadeh vardı... Dayanamadık! (144) Hafız]
Sâki döksün bâde, ateş yaksın
Canım efendim geldi, bir kadeh sundu…
Ben içmem, o da hatırım için iç dedi.
Kadehinden öptü, bana verdi
Hasret kalır mı, gecem kadir oldu
Sunduğu ne biçim bâdeydi
Tıpkı gönlümün arzusu
Hoş bir beyaz su, acı da değildi,
Sevda nöbetim geldi mi, dayanamıyorum
Bütün dostlarıma diyorum
Birkaç kadeh siz de içseniz ne olur ki?
O bizdendir dedi, beni seçti
Boş boş daldığım suretlerden kurtarıverdi
İçinde bembeyaz selsebil suyu
Onun şehrinde deli divaneyim
İki dünyâda, bu böyle olacak gibi
Sana hoca diyorlardı
Ayık değilsin, bari gizlen
Ayıklık kör olsun, şişe şişe içmekteyim
Sevgilinin duvarındaki resimlerden her biri,
Kızıl bâdeden sarhoş olmuşlar,
Benim kadehim âb-ı hayat dolsun
Ne efsane kalsın, ne efsun kalsın
Meyhaneciye açıktan sordum.
Sesini kıs, sırrı gözet
Tanrı’nın rahmetini bekle!
Mahremsin ama, bu söz herkese söylenmez
İçmeye bak kar beyaz susuz bâdeni
Dün bir hoca, bana tövbe ettirdi,
Bir gün geçmedi, tövbemi yine bozuverdim
Bâde kulaklarımı bir o yana, bir bu yana çekiyor…
Sofi! Bâde içmemek büyük bir meziyet mi…
Hayvan da içmiyor, ama insan değil ki!
Her şey canana bakmada,
Bir de elinden kadeh aldın mı
Katresi can diriltir, gönül onda kalır,
Isırır durursun dudaklarını
Ha batmış-ha boğulmuş gibi
Erenlerin has işaretini gördüm
İyi huylu sarhoşların müridiyim
Selsebil çeşmesi dudakları öpüverdim
Duymaz olsun kulak, görmez olsun gözler
Gıybet davulunu az değil, çok çalın
Artık ben rindanelerin adamıyım
Meyhaneci bâdeyle doldurdu içimi
Köpüğü dışarı vurdu
Başıma bir taç koydu adını iman taktı
Belime zünnar bağlayıp, hocalığı sattı,
Sofilerse bu kafirdir dediler
Sarhoş başımda sivrisinekler uçuyor
Etrafım buna ne oldu diye, korkuyorlar
Ne yapayım Nemrut’u devireceklerse
Derdalan yüzünü görünce
Varlığım mı kaldı
Bari ayık değil sarhoş öleyim,
Sarhoş anıldım bu aşktan ötürü
Gizli gizli yanıp-yakıldım
Ezeldeki taksimi biz yokken yaptılar
Dışarı vurdu ateşim sırrım faş oldu
Kaderime itiraz edemem ki
İçtiğim iksir, ciğer kanı değil ki
İçki koksada elbisem, tertemiz eteğim,
Şeytanıma lânet edemem
İçtiğimden beri o da insana benzedi
Şimdi seçilip yücelere karıştı
Cennetin karşılığı bu değil mi
Uykusuz gecelerde, dostum bir mumdur
O da efsaneleriyle yanar durur
Görünüşte yıkıldık ama içimiz mâmur
Halimiz garip, çalışmakla, kazanılmaz
Usanmıştım sofiliğin asık suratından
Kadehim beni kurtardı
Yürü be sofi, beni kınayıp durma
Ben o eski kişi değilim
Elest günü hatırasını unuttun mu
Kadehimize ne döktüyse içtik,
Dünde ayırmadık, bugünde
Bu ihsan, bize ezelden mirastır
Ben buyum ister kabul etsinler
İsterse sürsünler
Yârim bana dudağından aşk akıttı ya
Gamda kederde bırakmadı
Dünümden bugüne böyle
Ötekiler yollarda kalsın, bana ne
Sana kavuşmak için
Gayret etmekteyim
Yorumlar
Yorum Gönder