TESELLİM

Büyüleyici isim sevgilim,
Kaderimin kahramanı...
Titreten aşkın beni kuşattı
Acılarla… yorulmalarla.
Ruhum, seni memnun edebilir miyim?
Samimi bir şeyim yok kalbim kadar.
Ve büyük sevgili, mektubunu almasaydım,
Lütfun da bana dokunmasaydı;
Düşüncemin ağırlığında ölmüş gibiydim.

Hani…
Baştan çıkarma olmadan sonsuz bir aşk vadediyorduk,
Sevinçle kalbin derinliklerine beraber kaçıyorduk.
Gözyaşlarım alev olup beni yakaladığında,
Rüyalarla kalpten kalbine gitmek istedim…
Tatlı ağlamam, özürlerim öfkeni kırdı;
Bana nasıl mutlu olacağımı bildiğini söyledin.

Seni sınırsız sevdim bütün sevgilerimle,
Cennetim, dindarlığım, yeminlerimle...
Kalbimin tüm vuruşları düzene girdi.
Ey kalbimin kalbi, ruhumun sancısı,
Ne yaptın bana… Benimle ne yaptın?
Mutlu günlerim çoktu önceden ama alev almıyordu;
Bugün sesin dolaşıyor beynimde.
Okşarken kalbim nefes alıyor,
Tüm kalbimin sana yükseldiğini hissediyorum.

Çırpınıyor can kuşum… Kaçmasın!
Aklım başımda değil, nereye koyacağıma dair bir kafesim yok.
Yeterince acı çekmedik mi?
Sadece seni izliyor ve özlüyorum,
Altın rüyalarımı sana yazabilirim.
Canım ruhum, göremezse bu gözlerim,
Kalbim… Ateşle doluyor.
Sana tutunmak için ruhumun gözleri açılsın,
Mühürlensin aşkımın kaynağı.

Hatırla sevgilim;
Geçen günler anlamsız ve can sıkıcı...
Sözcükler yüzünden az kalsın ruhumu alıyordun,
Dayanamayan kanlı gözlerin yetişti.
Sevgili sevgilim… Ne kadar tatlıydın
Göğsümü göğsünün altına aldığında...
Suç ortağıydık sanki ikimiz.
Zincirlenmiş ruhumu bana artık geri verme,
Sende hapset, tutuklu kalsın…
Alışırsın, iyi görürsün, belki de daha çok acırsın.

En derin hayatım,
Dizlerim titriyor, hissettim eridiğimi.
Ruhumun perdelerini açmaktan korkuyorken
Yolumu parlattın… Hayatım aydınlandı.
Güneş ruhumun suyunu artık kurutmaz,
Ayaklarının dibinde uzanırken...
Bedenime değen ıslak alevinle
Beni bütün ruhunla öp;
İlk aşkım, gözyaşlarımdaki cennetim,
Ezelde bilinmeden önce senindim… Şimdi de.
Gizli hazinem… Aşkın nefesinde yak beni,
Beni dudaklarına mahkum et,
Ayrılığına daha cesaret edemiyorum.

Kuşlar sevgimizi gördüklerinde nasıl şarkı söylüyorlar...
Bir bulutun altında kıskanç güneş,
Kahverengi gözlerinde kendini arıyor.
Dilden dile düğümlenmiş,
Söz verdiğimiz derin aşka...
Her zaman… Her zaman…
Ağlayarak mı saklanalım?

Yüzüm ayaklarına kapanık,
Kaç kez bozulan yeminleri duydun...
Gökyüzü dahi acı çekti, ağladı "affet onu" diye.
Varlık da sessiz ve yasımı paylaştılar.
Ah… Her şeyim eşiğinde,
Hevesle beni bulmanı… Göğsüne almanı,
Kollarımı tutmanı istiyordum.
Beni tüketen bu can sıkıntısından,
Bıkmıştım yalnızıma sarılmaktan.
Başımda günah sonsuz bir gölgede olsa da,
Kaderimin acımasız çehresinde… Seni istemek bir hata değil ki!
Yine de hep izindeyim, rüyalarımda bile.

Neden… Öperken şefkatle alnımdan,
Birdenbire mutluluğumuz kayboldu?
Bir hata değildi ve fakat çok gözyaşı döktük.
Bu kalp senin ve düşüncen ile doluyken,
İster miydim ruhunun incinmesini?
Benim için ağlama… Öpme beni derdim,
Tek tek kaybolsa en tatlı hislerim.
Altın gibi saf sevgilimi duymak istiyorum,
Beni suçlamayan tek kişiyi,
Her zaman hassas olan o tek sesi.

En azından Tanrı acı şikayetimi duydu, affetti;
Sen de her zaman beni neşelendir.
Asla, bir daha asla deme,
Elini ver, "benimsin" de… Bizi rahatlat.
Ağlıyorsak da güleceğiz yarınlarda,
Hüzünlü rüyaların sancılı büyüsüne bakma;
Düşüncelerimin sadık yankıları beni yanıltmaz.

Yemin ediyorum;
Kendimi yalnız seninle buluyorum,
Kalbin benimkine çok yakın ve bana arzulu.
Bir şeyi benimle konuşmadan üzülüp hemen suçlama.
Dünyada görülen mutluluk bizimle değil mi?
Hangi belirsiz nesne arzumuza karışıp acı versin ki?
Korkma aşk mektuplarımızdan… Gizemli şikayetlerden,
İçten içe ettiğimiz sessiz dualarımız var… Korur bizi.
Beni sen çağır, titreyerek de olsa rüyana gelirim, hiç değilse.
Bizi ayıran boşluğu kilitleyen,
Asla kaybolmayacak anahtar kalbinde.

Her şey senin için okunan şarkılarla dolu,
Seni sevdiğim kadar beni sevmeni istiyorum.
En dokunaklı kelimelerimle arıyorum seni;
Örtülmüşken gözlerim gözyaşlarıyla,
Bana baka baka canımı al.
En iyisi yap bunu… Batmadan güneş,
Dokundurduğun öpücüğünü örtü gibi gözlerime kapat;
Yorgunum, uyumak istiyorum.
Hâlâ titreyen tuzbuz kalbimi,
Son hatıramızı gözyaşımla sil.
Tesellim… O günler çok acıydı… Olsun...
Artık geceler de bizim, sabahlar da...