Beni Sevdiğini Söyledin Ya…

Hayatım benim

Beynimin kıvrımları arasında yol almakta yıldırım aşkın;

Arzularımla tenini tenimde hissetmek, sana susamak...

Başkalarına duymadığım hisleri sende bulmak,

Rabbimin bana en büyük nimeti.

 

Yaklaşmama izin vermeseydin, korkular benliğimi sarıyordu;

Seni insanüstü görmemi lütfen göz ardı etme.

Güneş oldun hayatıma...

Sıradan bir şey gibi kalabilirdim,

Oysa şimdi yüreğinde yan yana durabiliyorum.

 

Bir ömür boynumda aşkımın acısını ağır bir zincir gibi taşıdım;

Hatıralarımla, coşkularımla sensizliği öyle kötü hissediyordu ki,

Kalemimle, kağıdımla ve hayalinle yapayalnız,

Son çare olarak ölümü bekliyordum.

Neden çıktı bu engeller diye çok acım vardı...

 

"İçtenliğimle, bu sensin; bende olan da benim" diyordum.

Arada bir görüştüğümüzde boyun eğişimi hisseder miydin?

İçime sızıp benliğimi sarsıyordun, bir bilsen...

En çok ayaklarıma üzülüyorum, beni yanına götürmüyorlar diye.

Hayalimin küçük kalmasına bile razıydım;

Yeter ki kapına gelip, yüzümü eşiğine koyup uyusaydım.

 

Uzaktan yaşadığım bu acıya rağmen,

Yollarda izin vardır diye yavaş yavaş yürüyordum.

Uykusuz gecelerimde pencerem hep açık...

Biraz üşüyorum belki ama rüzgâr dans ederek beni yoklarken,

"Ey tatlım..." diyerek senin soluğunu içiyordum.

 

Yanına kaçmak için neler düşünüyordum...

Aklımı baştan çıkarmayı bile denedim,

Bana "deli" deseler bile zoruma gitmeyecekti.

Eskiden sadece seviyordum ve şüphelerim vardı;

Ama şimdi sen beni sevdiğini söyledin ya,

Artık hiçbir şeyden şüphem kalmadı.

 

Bu benzersiz, bu tarifsiz bir aşk...

Bir kalpte iki sevgi olmaz bilirim.

"Neden beni seçtin... Neden seni seçtim?"

Dedim mi bilmiyorum, inan heyecandan konuşamıyorum.

Konuşmayı bilmediğimden değil bu suskunluğum;

Bazan seni gördüğümde gözlerim hiçbir şeyi görmüyor...

Sen bana "rahat ol" desen de,

Eğik başımla bir çocuk gibi kızarıyorum.

Bir bakış kadar yakınken, mesafelerin ayrılığına dayanamıyorum;

Günden güne sararıyorum.

 

Sıklıkla "Ben bunu beklemiyordum" diyorsun ya,

Anlatmaya bazen dilimde kelime bulamıyorum.

Çok zaman, ana rahmine benzeyen gecenin bağrında,

Zamanı ve mekânı ortadan kaldırıp

Sende kaybolup gitmek için neler yapmazdım...

 

Anılarım senin varlığını eşsiz kılıyor.

Sözler, aşkta birer eylemdir; ancak yine de yetersiz kalıyor.

İyi ki bana, zorla da olsa sevdiğini söyledin...

Seninle sonsuza kadar varım,

Hayat sensiz artık umurumda değil.

Bir de hiç söylemeseydin beni sevdiğini...

Düşünmek bile istemiyorum.

 

Geç de olsa gerçeği biliyorum ya, şükürler olsun...

Var ol benimle,

Çünkü sen varsın şimdi...