Kutsal bahçem!
Yıllarca özlemini çeken beni, göğsündeki çiçeğin
titreyişiyle, seninle konuştur. Beraber
olmamızın vereceği sıcaklığın tatlı rehaveti, doyumsuz iştaha ile bana
sarıldığını, hiç düşündün mü?
Ben bunu hayal ettim, gerçekten oldu.
Bir müddet öylece kalıp kendimi kaybetmişim. Sonra başımı
kaldırıp yüzüne baktığım zaman, o pembemsi dudakların arasında, inci dişlerini
gördüğümde, onları bile oracıkta öpücüklere boğmak istedim.
Tatlım.
Seni düşlerimde milyonlarca kez öpsem de, bu bir başka şey.
Ezeli aşkım!
Sen başıma gelen en güzel şeysin.
Aslında kendimi senden, tam saklamayı başarmıştım. Fakat
nedense açığa çıkmam gerekti. Taşan kaynak akmak için yol aramaz mı?
Sana yazdığım her mektubumdan sonra, ikincisini içime tekrar koyuyorum, belki sakinleşirim
diye…ancak olmuyor, yine de yanıyorum.
İnsanı kendi acıları öldürmez. Bütün dertlerin başı sevdiğinin
yokluğudur. Düşünüyorumda, sensiz yaşamayı düşünmek, benim için çok zor…
Dünyaya seninle gelmiş gibi hissettiğimden beri…bu acım daha
fazlalaştı.
Hayallerimin içine bakıp, yüzünü tutardım, gözlerini öperdim.
Ellerimi saçlarına değdirirdim.
Rüyamda yalnız
seninle oluyorum. Senin varlığını yokluğunu da kalbime sorma…ezeli ruhumuz bize
hissettirmese de, sen ve ben dünyada yokken,
hayallerimiz sevişirdi. Şimdiki halimi buna göre kıyas et.
Durgun bahar melteminin şarkısı!
Sana seni sevdiğimi söylemeye başladığımdan beri, kokun
yaşadığım yerin kokusunu bastırıyor.
Beni başkalarına ihtiyaç hissettirmeyecek hale getirdin.
Yalnızlığın en kötüsü, seni anlamayanların arasında
kalmaktır. İnsan kendisini anlayan birini bulduğunda, yapacağı tek şey, fedakârlık, samimiyet ve sevgisini
göstermesidir. Çok zamanlar biraz suçlu da olduysak kötü olmadı. Dahada iyi
oldu.
Sana ulaşamıyorum olabilir, ama hayalinle sevişmeme mani olacak
kimseler artık kalmadı. Fakat kimseye
bu söylenmez ki. Yansıtamam da, aşk
yaşanılması hem zor ve hem acı bir
duygu..
Her şeyi içimde sakladığımdan güçlü olmalıyım.
Kendimi günahtan da korumam gerek, ama seni düşününce
günahlar aklıma gelmediği gibi, silinip gidiyor.
Hayat, zamanla beni birçok konuda pişirdi. Şimdi daha olgun düşünüyorum. Neyi nasıl yapmam gerektiğini biliyorum. Hiçbir
sınırı zorlamıyorum kendimce daha etraflı düşünebiliyorum. Her neye karar
verdiysem, şu an olması gereken ya da
olabileceklerin en iyisi…
Bencil değilim, hiçbir zamanda olamadım. Etrafımı düşündüğüm kadar kendimi de düşünebilsem
diyorum. Çünkü senin varlığın ve seni
sevmek, beni sonsuzluğa sevk etti. Bu benim için en
güzel şey oldu. Kimsenin iç dünyamı, beni bilmiyor olması önemsiz kaldı… Tek Rabbim
bilsin.
Aşkım, kıymetine paha biçilmez…
Önceden iç dünyamız ve acıma duygularımız bizi sürekli
yanlışa sevk etmiş olsa da…aşk acımadan korunmalı. Sevgide acıma olmamalı.
Senin varlığın bana hayatta verilmiş en büyük nimet
Kıymetini bilmeyip elimin tersiyle itmek, en büyük hatam
olur.
İçimde seni, ilk başlarda bir yere koyamazdım, hep bir
şekilde yanlış olabilir mi dedim durdum… Aklım ve kalbim uzun süre bunun
muhasebesini yaptı. İçimdeki savaşı, sanırım yendim. Şimdi ruhum daha dingin ve
huzur bulunca dolaylı olarak hayatımda
düzeldi.
İçimde sadece bana ait olan ve kimsenin erişemeyeceği tek
güzel şey, sen oldun!
Sevenler bu dünyada sevdiğine talip olmalı taşımalı. Ben
yine de kimseye yük olmak istemiyorum.
Hele ki sana asla…asla…
Sevgimizden şüphe duyabiliriz. Sonuçta
o beni gerçekte seviyor mu dediğinde bulduğun cevap seni ikna etmeli… o etti mi
o zaman her şey bitmiştir.
Benim cevabım… sen beni güzel sevdin…aynı şekilde bende seni
sevdim. Aslında insan sevgi hususunda değişim göstermez. Neyse odur. Ancak karşısı onu anlamayınca yıkılıyor. Bununda çözümü hep kaybederek
yaşamak, sürekli vermek olunca, neyi kaybetmeliyiz.
Aşk ve umut olmadan mutluluk olmuyor. Her şeyin sahibi olamayacağımızı
bilmek gerek. Ancak en güzel şey umut.
En kötüsü de onun kırıldığı anlar.
Geçmiş çok zaman baş
belasıdır. Anılar keskin bir bıçak gibi canımızı acıtabilir. Fakat senden önce
ve sonra senin kadar beni seven asla
olmayacak. Böylece geçmiş kendiliğinden
silinip, kayboldu.
Benim Canım.
Korkularımla her şeyi çok düşündüğümden sana açılmakta çok geç kaldım…korkuyordum.
yanlış anlarsın diye. geç kaldığım için çok pişmanım. Defalarca özür dilerim. Şu
an gönlünde yer vermekle, bütün sorunlarımı yokmuş gibi bitirdin.
Benim için tek çare olan, seni sevmekmiş …
Yücelerden Yücesin, Sevdiceğim…

Yorumlar
Yorum Gönder