Hep Aynı Şey

Ah, Sevdâm!

Akşamın sessizliğinde, yatağın sıcaklığında, sanki bir rüyadaymış gibi, bir uyuşukluk hissiyle,

Sana yazıyorum...

Acı dolu ayrılıkta bile, her zaman seninleyim.

Yıllardır, aşkının cennetinde yaşıyorum.

Yatağımda uzanırken, yanımda seni, kollarının beni sarmasını, başımın omzuna gömülü olmasını düşünüyorum; nefes alışverişinin ritmiyle kendimi kaybediyorum...

Bizi her zaman muhteşem ve eşsiz bir varlık olarak hayal ediyorum.

Sevdâm,

Sana söylememe izin ver ki, seni sürekli rüyalarımda görüyorum...

Ama o kadar sarhoşum, o kadar anın içinde kaybolmuşum ki, senin görüntünle paylaşılan anların tatlılığını unutamıyorum...

Tanrı'dan bunun sonsuza dek sürmesini istemiyorum.

Bu gece yine seni düşünerek uyuyamadım.

Tekrar tekrar seni düşünerek uyandım.

Seni bir kez daha düşündüm.

Seni düşünerek, zihnimde saçlarını taradım.

Seni düşünerek, o kadar çok koku arasında senin kokunu aradım ama hiç bulamadım.

En güzel koku senin teninin kokusuydu...

Dün, sararmış yaprakların arasından, yağmurda seninle eve yürüdüm.

Biraz üşüdüğüm için titriyorum...

İçimdeki acı o kadar büyük ki, tarif edemem.

Bilmezsin ama

seni düşünerek şafak sökene kadar içiyorum.

Şöminedeki odunların köz gibi parlamasını izliyorum, sanki onlar benimmişim gibi, bir yandan da gizlice yazdığım aşk şiirlerini okuyor ve seni düşünüyorum.

Bu uykusuz geceler üzücü değil mi?

Seni düşünerek uyuyamıyorum.

Çok uzun zaman önce, sana böyle bir mektup yazacağımı asla hayal etmezdim.

İçimdeki acının etkisiyle, bu aşk mektubunu kalbine doğru bir kağıt ok gibi fırlattım. Ama... her sabah, su arayan bir köpek gibi kapıya koşuyorum, bir cevap bekliyorum.

Ama sonra...

Hep aynı...

****