Şarkım…Ezeli Hatırlamanın Tek Yolu

 

Neden bunları sana anlatıyorum bilmiyorum

Basit değil, ama başka hiç kimse

Gözümde senden daha değerli değil

Mademki seni seviyorum, anlatmalıyım

Sende gördüğüm bu hal, beni baştan aşağı aydınlatıyor

Tıpkı aynaya bakmadan kendini tanıyamayan kimse gibi

Yüzümdeki en derin kırışıklıklar

Yanılıyor muyum?

İçimde sakladığım sır, çok büyük ve çok değerliydi.

Kimse bilsin istemiyordum

Ama, sen bil…

Her şeye baktığımda gördüğüm şey,

Sadece sendin ve ben seni saklıyordum.

Sürgündeydim, şehrim ayrıymış gibi

Acım başımı yerlere düşürürdü

Bana gam olmaz mı senden habersiz kalmak

Görsen şahit olarak eskimiş yüzümdeki çizikleri

Yüzümü toprağa sürerim

Neden mi?

Mecburen sen üzerinde yürüyordun,

Bende onunla sana ulaşıyordum.

Gökten daha yüceydi, salınıp gezdiğin toprak

Yine de kimsenin bilmesini istemedim.

Ziyanı yok, benim dünyamda batmayan güneşim

Daha önce başka birini sevdiğimi fark etmiştin.

Ve aşkına esir olduğumu

Ama asla bunun sen olabileceğini hiç düşünmedin.

Aşkım gerçek bir aşk,

Şehvet ve arzudan habersiz

İnsanlar içimdeki alevleri kadınların körüklediğini düşündüler.

Ama nerede olursam olayım, kimseye gönlümü vermedim.

Her şeyi seninle görmeyi öğrenmiştim

Yorulmuştum, onların  Seni seviyorum sözlerinden

Aşkınla yıkanmış olan kalbimi

Hırslı  arzularıyla kirletecek miydim?

Buna değer mi,

Sevgilim, geçen yıllara bak

Onlara hiçbir şey söyleyemedim, sana da,

Oysa söylememeliydim, ama işe yaramadı

Gerçekten güceneceklerini bilerek

Bu zor oyunu bozdum

Yine de sen bana kızdın

Bazen ben de sana gerçekten gücendim

Yine tekim, kimsesizim diye kaldım içime

Her ne zaman birine içimi dökmek istesem ve kimi arasam,

Kimse gelmedi, yine sadece sen cevap verdin

Ve sanki hiçbir çarem yokmuş gibi,

Sadece sen karşıma çıktın

 

Kaderim!

 

Aşkımızı küçümseme

Aşk yolu korkularla doludur

Rüzgarlarla uçup gitmez

Ne denli büyük bir zorluk çıkarırsa çıkarsın

Daha büyüyor ateşin kalbimde

Bana anlattığın her şeyi biliyorum

Umutlarımız kırılgan

Kaybetmeyi tercih eder miyim

Kader bizi yendi diye, pes etmem gerektiği anlamına gelmez.

Özgürlük içindeyiz  ama anlamsız bir ayrılıkla

İki ayrı beden olmamıza rağmen birleşmiştik.

Rüya mı görüyorum acaba diye düşünürüm.

 

Dudaklarımız buluştuğunda

Dedin ki, aşkla eriyenler sonsuza dek yaşar, asla ölmezler.

Ve aşkın dudaklarından fışkırdı.

Kalbime bir mektubun olarak düştü

Ona baktım ve basit bir kâğıt parçası gibi, boş olduğunu gördüm.

Senden geldiğini biliyorumda,   neden boş?

Biliyorum, kalple yazılanlar silinmez.

Ateşle yazılmış aşkımızın kara kaleme ihtiyacı yok, dedin.

Ezici bir yalnızlık duygusuyla,

Yüreğimde alevlenen aşkınla

Utangaç ve kaybolmuş bir halde

Sen benimle konuşurken,

Kalbimde derin bir heyecan dalgasıyla,

Özlemini çektiğim aşk gecesini hayal ettim.

Oysa ben ne aşk şiirleri söylüyor

Ne işaretler verebiliyordum

Ama şimdi hiçbir şey olmuyor.

Kaderin gülümün yakınına ne kadar çok diken ektiği ortaya çıktı.

Bütün varlığımı sarsıyor

Herkes hayallerindeki hayatı yaşarken,

Belki de senin yokluğuna duyduğum özlem,

Gülümü solduran nedendir?

Hayalin hırsımı, çirkinliğimi boğdu ve öldürdü.

Kadehim daima senin aşkınla dolu, güzelliğine canım feda

Istırabınla mum gibi yanıp tükeniyorum

Eğer sevgimi tarif etmeye çalışsaydım,

Ve böyle devam etseydim, dünya sona erseydi,

Sözlerim yine sonsuzca olurdu, ve seni olduğun gibi seviyorum.

Sen de beni seviyorsun, değil mi?

Bir zamanlar beni reddettiğin söylenmişti de…

 

Kalbim!

 

Eğer böyleyse, bırak kederin dalgası onu alıp götürsün.

Tek bir ruhun iki ayrı bedende yaşayabileceğini kim düşünürdü?

Bir gün ölsem bile, sen sonsuza dek sevgimde yaşayacaksın.

Kimseye benzemeyen kıymetlim

Sonsuz incelikler taşıyan varlığın için

Yoksa buğday tenin siyah kaşların

Boğulduğum alıcı gözlerin için mi?

 

Hayır, bunların hiçbiri değil.

Seni yalnız sen olduğun için seviyorum

Hatta aşkımızı kıskanıyorum.

Tanrı'ya yalvarıyorum, onu paylaşamam diyorum.

Çünkü sevmek bütün olmak demektir.

Seni beklemek, seni arzulamak.

Yokluğunda çok acı çektim ve ağladım.

Kimsenin dostu değilim

Damarlarımın her birine dikilmiş bir diken gibi.

Ama ruhum küstahlığa teslim olmuyor.

Şaşırıyorum

Önceden ilim sahibi idim

Beni bir kez öptün.

Bana bir çok şey söyledin.

Dudaklarınla ​​bana çok şey anlattın

Senden öğrendim, insanı insan yapan şeyleri

Müsvedde ettin bildiklerimi

Bir bardak su gibi denizlere döktüm, kayboldu gittiler

Kendime dedim ki

En gizli hecesine kadar öğrenmedikçe aşka müptela olma

Lakin ben ne yaptım da, aşkın kalbime girdi

Aklımı kaybettim

Gönlümü kendine bağlayan sevgilim

Sana kapıldım, içinde yaşıyorum

Yıllarca ağladım, senin farkında olmadığın için değil

Hiçbir şey istemiyorum

Bütün bu süre boyunca bilerek unutulmayı bekledim

Aşk ölüm değilse nedir?

Acım ve zevkim iki çırpınan kanat gibi

Aşkına uçuyorum, söyle kırmasınlar

Şarkım, ezeli hatırlamanın tek yolu

 

Ey Allah’ım!

 

Ancak yalnızlıktan kanım donuyor

Kimseler görmese, bari sen gör

Başka ne diyebilirim ki…