Zihinlerimiz yüksek bir binanın asansörüne açılan bir kapıdır. Ve kalplerimiz o kapıların arkasındadır. Ne zaman âşık oluruz, işte o zaman kapılarımızı açar ve duygularımızın dışarı çıkmasına, diğer insanların duygularının da içeri girmesine izin veririz… Ruhlarımız el ele tutuşur ve çırılçıplak hoplaya zıplaya oynar… özgürce…
Hayır… biz asansörüz ve kalplerimiz… Hayır… bir sürü düğme var, bak… ve biz onlara basarız… Ve sonra da ya aşağı ya da yukarı gideriz.
İnternet Archive'de bazen sorunlar oluyor. Yüklenen medya açılmadığı zaman, farklı saatlerde deneme yapabilirsiniz...

Yorumlar
Yorum Gönder