Al Laylou Ya Layla (الليل يا ليلى)

Orijinal Arapça Sözler	Türkçe Okunuşu	Türkçe Anlamı
الليلُ يا ليلى يعاتبني	El-leylu yâ Leylâ yu'âtibunî	Gece beni azarlıyor ey Leyla
ويقول لي في الحب ما صنعا	We yekûlu lî fil-hubbi mâ sena'â	Ve aşk uğruna neler yaptığımı soruyor bana
آهٍ من العينينِ كم سهرت	Âhin min el-ayneyni kem sehirat	Ah o gözler! Kaç gece uykusuz kaldı
وكمِ بكت في إثرِ مَن قطعا	We kem beket fî isri men kata'â	Ve çekip gidenin ardından kaç kez ağladı
يا ليلى، ما ذنبي أنا	Yâ Leylâ, mâ zenbî ene	Ey Leyla, benim günahım ne?
في حبِ من هجرَ الهوى ورعا	Fî hubbi men hecerel-hewâ we ra'â	Aşkı terk edip arkasına bakmayanı sevmekten başka...

Şarkının hikayesi, Lübnanlı ünlü şair Mustafa Mahmud (bazı kaynaklarda söz yazarı George Yammine ile ortak bir çalışma olarak da geçer) ile Wadih El Safi'nin yollarının kesişmesiyle başlar. Eserin doğuş hikayesi şu şekildedir:

  Leyla Aslında Kimdi?

Şarkıya adını veren "Leyla", sadece bir kadın ismi değil, Doğu edebiyatında ulaşılamayan, uğruna çöl yollarına düşülen (Mecnun gibi) mutlak aşkın simgesidir. Ancak şairin hayatında gerçek bir kadını temsil ediyordu. Hikayeye göre şair, farklı bir toplumsal sınıftan ve mezhepten olan "Leyla" isimli bir kadına aşık olur. O dönem Lübnan'ında farklı din ve mezhepler arası aşklar, büyük ailevi ve toplumsal duvarlara toslardı. Bu aşk, imkânsızlıklar ve engeller yüzünden ayrılıkla sonuçlanır.

  Gecenin Şahitliği

Şair, ayrılığın ardından derin bir buhrana girer ve her gece uyku tutmadığı için uykusuz gözlerle sabahlar. Doğu şiirinde gece, aşıkların dert ortağıdır. Fakat bu hikayede şair, acıdan o kadar bitap düşmüştür ki, her gece sığındığı karanlık bile artık ona isyan etmeye başlar. Şarkının ilk cümlesi olan "Gece beni azarlıyor ey Leyla" ifadesi buradan gelir. Gece adeta dile gelip şaire, "Bir hiç uğruna, seni bırakıp giden birinin arkasından neden her gece beni uykusuz bırakıyorsun, neden kendine bu zulmü ediyorsun?" diyerek onu azarlamaktadır.

  Wadih El Safi'nin Dokunuşu

Wadih El Safi bu şiiri ilk okuduğunda, kendi içindeki derin inanç ve sevgi bağıyla eseri özleştirir. Şarkıyı bestelerken, arkasındaki koca orkestrayı susturup sadece uduyla baş başa kalmasının sebebi de bu hikayedir. Sanatçı, şairin geceyle baş başa kaldığı o derin yalnızlığı ve çaresizliği, uduyla attığı o uzun, hüzünlü ve doğaçlama taksimle dinleyiciye hissettirmek istemiştir. Mikrofondan uzaklaşarak çıplak sesiyle haykırdığı o "Al Laylou Ya Layla" nakaratı, aslında şairin geceye karşı verdiği o çaresiz savunmayı ve haykırışı temsil eder.

 Bu şarkı, Lübnan müziğinde saf acının, gururlu bir yalnızlığın ve her şeye rağmen vazgeçilemeyen bir aşkın en asil marşlarından biri olarak kabul edilir.