Ah Şu Üçüncü

Hep söylerim, biz olmalıyız. Aslında her insanda zaten bir biz var.

Biri dünyanın gördüğü.

Diğeri içimizdeki sakladığımız gizlimiz.

Hangisi. Daha sevimli olmalı.

İçteki tatlı oluyor da.

Neden dışımızdaki uyumsuz ve ürkek görünüyor.

Sanki bir kanun gibi. Bizimizi saklamalıyız.

Aslında hep gizli olan insanın gerçeğidir, tutkuludur, heyecanlıdır.

Nedense onu hep saklarız.

Sakınırız her şeyden. Ötekilerden.

Yıllarımız böyle gelip geçiyor.

Ve bizimize vefasız kalıyoruz.

Ona, yaşamı sevdirmeliydik, nefes aldırmalıydık.

Birazda hayatımıza o hükmetmeliydi.

Doğru olan buydu, yapamadık.

Korkmadan içimizi dışa vurmalıydık.

Zor olduğu bir gerçek.

Biraz da cesaret işi.

Bizin sesini duyurmalıydık.

Kolay mı, olmuyor dersen,

Hiç olmazsa şarkılarda, yazılarda. İçimizi dağıtmalı, dökmeliydik.

Anlaşılan, hayatımız koca bir yalandan ibaret.

Nasılda çekiyoruz.

Düşünüyorum da, çekilir mi yıllarca bu eziyet.

İçimiz bizim değil mi?

Üzülmek için mi geldik, bu dünyaya.

Minnacık bir gülücüğe hasret kalmışız.

Bizimle yaşamadan tat almadan, geçti günlerimiz.

Tatlı yaşatmalıydık içimizi de.

Söylemeliydik hakkını.

Sevdiğimizi yahut sevmediğimiz, her şeyini.

Haydi, bir cesaret, diyelim.

Geriye bırakalım yılları.

Sıkıntıların olacağını, acımasızlığını bile bile.

Eğer dünya, ölümün değdiği yerse,

Neyi sağlam bıraktı ki?

Sonuçta, rüzgara takılan bir tüy gibi, uçuşup gideceğiz sessizliğimize,

Bari yalnız kalmamalıydık.

Ya seven olmalı, ya sevgili.

Sen ve ben biz olduğumuzu, söyleyebilmeliydik.

Bir üçüncüye mahkum olmadan.

Ah, şu üçüncü.

Hayatımıza girmiş bozguncu gibi.

Kurtarma imkanı da sunmuyor.

Kalmışız ellerinde.

Tutturmuş bu kaderiniz diye.

İşte buna şaşıyorum.

Neden?

Hep o üçüncünün dediği mi olacak?

Ey ulaşılmazımda kalan içim.

Razı olmam mı gerekiyor?

Suçlu ve sorgulanan yine ben mi olacağım?

Ey üçüncüm, duy beni, ben hep çaresizim,

Her zaman olduğu gibi, yine bir şekilde beni susturursun.

Yine senin dediğin olacak, hayatımıza devam edeceğiz.

Sende, “Ben, Benim”, dersin.

Her zamanki gibi.