bir ney

Bağışlıyorum ellerine bulutların aklığını gözlerine yıldızların parlaklığını o biricik tatlı kalbine  sevgilerin en güzelini bağışlıyorum saklımsın Yasağımsın Ahh İmkansızım Olmasın Hiçbir şey Sevmeme engel olmasın Bakar mısın Utanmıyorum Korkmuyorum sevdamı Sana  sunuyorum Kabul etmem deme Her şekilde bağışlıyorum

İsmail Hakkı Altuntaş'ın bu şiirleri yazarken içinde bulunduğu  durum, kaynaklarda detaylıca ifade edilen yoğun duygusal çalkantılar, derin bir aşk ve hasret ile çaresizlik ve hatta ölüm arzusu etrafında şekillenmektedir. Şiirlerinde ve nesirlerinde ifade edilen ruh hali, aşırı bir sevgiye bağlılık ve bunun getirdiği acı ile karakterize edilir. Yazarın eserlerinde gözlemlenen temel psikolojik durumlar şunlardır: 1. Yoğun ve Saplantılı Aşk Hali (Kara Sevda ve Cinnet) Yazar, ele aldığı aşkın deli dolu bir aşk ve şiddetli bir tutku olduğunu belirtir. Bu duygu hali, melankoli ve cinnet sınırlarında dolaşmaktadır: • Kara Sevda Hastalığı: Yazar, kalpteki sevda-ül hıtl (süveyda) denilen kara pıhtının çözünmesi sonucu ortaya çıkan kara sevda hastası olma durumunu tanımlar. Bu durumda hasta savunmasız olur, melankoliden dolayı düşkünleşir ve sevdiklerine duydukları sevgiye dayanamayıp cinnet geçirir, mecnun olur ya da ölürler . Yazar, kendi aşkının da cinnete varan aşk ol...

Beni sevdiğimden ayıran eller Bana bu sevgiyi çok mu gördünüz Ömrümde bir defa yüzüm gülmüştü Bir kere gülmeyi çok mu gördünüz Ne zararım vardı benim sizlere Suçum neydi benden ne istediniz Gözünüz mü kaldı mutluluğumda Bir kere gülmeyi çok mu gördünüz Benimde hakkımdı sevmek sevilmek Yalnızlık ne demek bilir misiniz Onunla bağlıydım ben bu hayata Bana yaşamayı çok mu gördünüz Ne zararım vardı benim sizlere Suçum neydi benden ne istediniz Gözünüz mü kaldı mutluluğumda Bir kеre gülmeyi çok mu gördünüz