bir ney

Uzaktasın diye endişeler içindeyim Yalnızlığım  beni benden ediyor Hüsranla günlerce habersizim Ruhumu karanlıkta bırakma Alev alev yanan bedenimi  Damarlarımı sızlatan kara  sevdan Akıl yelkenlerimi yaktı  Vicdanım paramparça  Gözyaşlarım göğsüme tuz dökerken İniltilerle acı içindeyim Bu ayrılığa neden olan şeylere, Ölen duygularıma mana veremiyorum ıstırabımla bana işkence ediyorlar  İnanır mısın  Sensizlik gerçekten çok acı Ölmeyip duruşumun nedenini  Bir türlü anlayamıyorum

Ahh Benim…Hayırlım Özüm senin, canım senin Sevgim  senin, ruhum senin Ne güzeldir o bakışların derin derin Ahh  o kahverengi gözlerin Öp beni dudaklarımı ısır Kan aksın bağrıma Saçlarını dağıt İçime dola Sana doymayan inleyişimi dinle bir umut   al canımı  istersen Beni salsın Tanrım sonsuza galiba böylece buluşuruz

seni sevmeyeceğim yeter diyebilmek mi imkansız benim bir yanımı nasıl itebilirim yalnızlığımda sessizliğin çıkmazlığında için için ağladığını duyarken bana  diyenlere o benim ulu çınarım çürümüş diye böceklere terk mi edeceğim ne  yapsak beraber yalnızlığın doğasına gitsek titreyen kalbimizle nefesimizle birbirimize değsek içimizin dibine  kadar aksak ve içtiğimde seni diyeceğim onun suyu  benim suyum